Πέμπτη, 28 Μαΐου 2009

Ο Χριστοφοράκος στο debate!!!


Μετά την παρεξήγηση που προκλήθηκε ανάμεσα σε Τσίπρα και Αλαβάνο για το ποιος θα πάει στο debate, εξαιτίας φυσικά της παρουσίας της Σίας Κοσιώνη, αποκαλύπτω σήμερα τα πρόσωπα που θα εκπροσωπήσουν τελικά τους πολιτικούς αρχηγούς:


Την Ν.Δ θα εκπροσωπήσει ο Μιχάλης Χριστοφοράκος. Ο πρωθυπουργός αισθάνθηκε μετά την χθεσινή εξαντλητική συνέντευξη στον Γιάννη Πρετεντέρη μια ξαφνική αδιαθεσία και οι γιατροί του συνέστησαν να ξεκουραστεί τις επόμενες μέρες. Ο πρωθυπουργός βγαίνει συχνά στα μπαλκόνια και είναι πρόσφατο στη μνήμη μας τι είχε συμβεί με το Ζαχόπουλο όταν είχε λιποθυμήσει την ώρα που πήγαινε να βγάλει τα άπλυτα του στην κρεμάστρα. Ο αόρατος άνθρωπος της Siemens είναι βαθύς γνώστης των ευρωπαϊκών θεμάτων. Ο ισχυρός άνδρας του γερμανικού κολοσσού θα ανεβάσει την θεαματικότητα στα ύψη ενώ σε κάθε δύσκολη ερώτηση θα αντιστρέφει τους όρους και θα ρωτάει την Όλγα αν είδε το dvd( Κάποιες στιγμές θα εναλλάσσεται με το Σάκη στο κάθισμα αφού ο Έλληνας σταρ ζήτησε προσωπικά από τον Καραμανλή να ζητήσει συγγνώμη στον ελληνικό λαό εκ μέρους της ΕΡΤ για τη Eurovision). Αφού θα εμφανιστεί εκείνος, ο άνθρωπος φάντασμα, με τι μούτρα θα απέχουν οι Έλληνες από τις ευρωεκλογές; Είναι η απάντηση του Καραμανλή για την αποχή και νομίζω ότι είναι η καλύτερη επιλογή.


Το ΠΑΣΟΚ θα βγάλει τον καλύτερο του παπαγάλο, τον Πασοκικό Λαλιωψίττακο. Ο παλιός υπουργός του κινήματος, θα είναι κλεισμένος μέσα σε ένα κλουβί και δεν θα μπορεί να πετάξει και να τρομοκρατήσει τους υπόλοιπους. Η εικόνα ενός ανίσχυρου χαριτωμένου παπαγάλου, θα συγκινήσει και θα προκαλέσει τις αντιδράσεις των φιλοζωικών οργανώσεων. Ο Κώστας Λαλιώτης θα παπαγαλίσει παλιά αγαπημένα τραγούδια, θα επαναλάβει το δίλημμα ελευθερία ή θάνατος και θα μας παρουσιάσει ένα πρόγραμμα γεμάτο εκπλήξεις και νέους φόρους. Είναι η ιδανική επιλογή.


Το ΚΚΕ θα εκπροσωπήσει τελικά όχι η Αλέκα Παπαρήγα, αλλά η Έλενα Παπαρίζου. Η γραμματέας του ΚΚΕ δήλωσε χθες στους δημοσιογράφους να μη περιμένουν ότι θα έρθουν στον Περισσό να τη ράψουνε: «Μη νομίζετε ότι κάνω πρόβες» δήλωσε. Η Έλενα έχει εξηγήσεις μάλιστα να δώσει μετά την παρεξήγηση μεταξύ της ίδιας και πιστών το βράδυ της συναυλίας της που διοργάνωνε το Mad. Οι πιστοί είχαν οργανώσει ολονυχτία στο εκκλησάκι του Ιπποκράτειου για τα λείψανα του Οσίου Λουκά γιατί είχαν την πληροφορία από τις νηστικές υπηρεσίες ότι εξωγήινοι ίσως αποπειραθούν να τα κλέψουν. Η συναυλία διέκοψε την λειτουργία και οι πιστοί αναγκάστηκαν να μοιράσουν τα λείψανα σε χίλια ίσα κομμάτια και να τα πάρουν σπίτι τους. Επιτέλους η Σία Κοσιώνη θα δείχνει άσχημη και ο Αιμίλιος Λιάτσος θα έχει κάποιον δικό του άνθρωπο στο πλατό.


Τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό τέλος θα εκπροσωπήσει ποιος άλλος, ο Άδωνις. Ο Άδωνις με δική του δήλωση έχει αποκαλύψει ότι 12 από τις 11 εκπομπές ζητάνε δηλώσεις του. Ο βουλευτής παρακάλεσε τον Γιώργο Καρατζαφέρη να παραστεί εκείνος στο debate για να μοιράσει τις προσκλήσεις για το γάμο του με την Ευγενία Χαζολίδου. Στα πόδια του όπως όλα δείχνουν θα κάθεται ένας λαθρομετανάστης που θα διαβάζει το Κοράνι. Ο Άδωνις συμβολικά θα του το σκίσει και θα του πετάξει δυο τούβλα για να ξεκινήσει να χτίζει το τζαμί που ονειρεύονται όλοι οι μουσουλμάνοι. Στο τέλος της τηλεμαχίας, θα μετανοήσει και θα πέσει θύμα δολοφονικής επίθεσης από πρωτοπαλίκαρα της Χρυσής Αυγής.


Το debate είναι παραδοσιακά μια μεγάλη ευκαιρία για τα μικρά κόμματα. Μην απορήσετε, λοιπόν, αν νικητές της τηλεμαχίας αναδειχθούν ,τελικά, οι Οικολόγοι.

Τρίτη, 26 Μαΐου 2009

Ψήφιζε και μη ερεύνα…


Ο συγγραφέας Άντριου Λανγκ είπε πως : «Οι πολιτικοί χρησιμοποιούν τη στατιστική, όπως οι μεθυσμένοι τα φανάρια. Περισσότερο για να στηρίζονται παρά για να διαφωτίζονται». Είναι μήπως οι δημοσκοπήσεις ικανές να μας εμποδίζουν να ζούμε και να ζούμε στη θέση μας;( Alfred Doblin)

Θα προσπαθήσουμε να αγγίξουμε ένα λεπτό ζήτημα με τα χειρουργικά μας γάντια. Το ζήτημα των δημοσκοπήσεων έχει απασχολήσει συχνά πολιτικές στήλες, αναλυτές και τηλεοπτικές εκπομπές. Την πολιτική συζήτηση έχουν μονοπωλήσει δύο μονάχα θέματα που τις αφορούν: Το πότε θα σταματούν και το κατά πόσο διαθέτουν αξιοπιστία. Πριν από ένα χρόνο προσπαθούσα να εξηγήσω την αποστροφή μου για αυτές μέσα από αυτό το ανυπόληπτο blog:

«Χωρίς να αλλάζει στην ουσία τίποτα, πριν προλάβουμε να απαντήσουμε σε μία δημοσκόπηση, μας προλαβαίνει μια άλλη, καινούρια. Οι πολιτικές εκπομπές είναι κάρτες με ποσοστά και ο δημοσκόπος λέει πάντα τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα. Οι εκπομπές είναι κατ’ ευφημισμόν πολιτικές και οι πολιτικοί εκτελούν χρέη πολιτικού. Ο Αβραμόπουλος δεν εμφανίζεται μία ολόκληρη εβδομάδα και η δημοτικότητα του μειώνεται, ενώ αρκεί μια παραπάνω εμφάνιση του Μιχάλη Λιάπη ως υπουργού πολιτισμού για να καταβαραθρώσει τα ποσοστά του- Ο υπουργός που του λένε να απευθύνει χαιρετισμό και καταλαβαίνει πως πρέπει να κουνήσει τα χεράκια.Θυμάμαι χαρακτηριστικά την Όλγα Τρέμη να ρωτάει: « Στη δημοσκόπηση είναι μέσα το ομόλογο;». Πότε να προλάβει να επιδράσει το ομόλογο αγαπητή ‘Ολγα; Νομίζουν ότι ο λαός -αν ακούει, έμαθε για το ομόλογο και άλλαξε πολιτική άποψη; Ακόμα και το πιο ισχυρό φάρμακο θέλει το χρόνο του για να επιδράσει. Δεν προλαβαίνω να πιστέψω οτιδήποτε και μου λένε τι πιστεύω με ακρίβεια, περιγράφοντας με. Σε μία εβδομάδα η επίδραση της δημοσκόπησης αλλάζει και έτσι όλοι την περιμένουν με αγωνία, σαν τα νούμερα της AGB.Για να κλείσω με το ζήτημα, σας καλώ να φανταστείτε την δημοσκόπηση σαν την ενοχλητική καθαρίστρια των ξενοδοχείων. Που ενώ προσπαθείς να κοιμηθείς, σε ξυπνάει ζητώντας σου να καθαρίσει, αν και είχε καθαρίσει και χθες και δεν πρόλαβε τίποτα να βρομίσει επαρκώς, ούτως ώστε να δικαιολογεί άκουσμα ηλεκτρικής σκούπας πριν την αράξεις στην παραλία».

Ούτε τώρα θα με απασχολήσει η διαφάνεια. Τα παιχνίδια που παίζονται γίνονται λίγο ή πολύ αντιληπτά από κάθε υποπτευμένο. Το πρόβλημα είναι ότι αν συνεχιστεί η κατάσταση διαρκών εκλογών που διατηρούν οι δημοσκοπήσεις, δε θα μας φανεί περίεργο αν η Πετρούλα παρουσιάζει και την πρόγνωση ψήφου, καθημερινά.

Δεδομένο είναι ότι βρισκόμαστε υπό ομηρεία. Η προσοχή μας αποσπάται και όχι με τρόπο αθώο. Τα διαγράμματα υπνωτίζουν, μαγεύουν, προστάζουν. Η παραγωγή έργου δεν είναι πια ζητούμενο. Παραμερίζεται από το δημόσιο διάλογο. Αυτό που πετυχαίνει η δημοσκόπηση είναι να γυρίσει τη συζήτηση στους πολιτικούς, να καθηλώσει τη ματαιοδοξία και τον εγωτισμό τους, να στρέψει τα φώτα πάνω τους. Το σύστημα ομφαλοσκοπεί και στην κοινωνία επιστρέφει το σκοτάδι, ενώ είναι εκείνη που θα έπρεπε να φωτιστεί.

Η τελευταία με το πέρασμα του χρόνου μετασχηματίζεται, τα προβλήματα της γίνονται σύνθετα, επιτακτικά. Όταν έρχεται η στιγμή που οι κυβερνήσεις πρέπει να αποφασίσουν για ένα πρόβλημα, το πολιτικό κόστος παίρνει τη μορφή της δημοσκόπησης και στοιχειώνει τις σκέψεις του φοβισμένου δημόσιου άνδρα. Τα ποσοστά του δίδαξαν να είναι προσεκτικός, να ζει με το άγχος της μέτρησης. Αναλώνεται στο να ξεσκονίζει την εικόνα του, να προσέχει τους ψηφοφόρους του, να δρομολογεί τα ρουσφέτια του. Τα ποσοστά τον καθησυχάζουν, τον ηρεμούν: « Πάει καλά το πράμα. Αρέσω» σκέφτεται. Εάν η μέτρηση είναι δυσμενής για το κόμμα, ο πολιτικός επικαλείται το κλίμα που εισπράττει( Για τις μούντζες και τις μίζες που εισπράττει θα μάθουμε εάν ξεπεράσουν το 40% τα μπάνια του λαού και εφόσον ολοκληρωθεί με επιτυχία το μαύρισμα του Χριστοφοράκου αντίστοιχα).

Στη δημοσκόπηση λοιπόν οι πολιτικοί μας φαίνεται να βρήκαν το τέλειο άλλοθι: Με το πρόσχημα ότι συζητούν την άποψη του λαού, τη γνώμη του κόσμου, τη λαϊκή κυριαρχία, καρδιοχτυπούν κάθε εβδομάδα για τη θεσούλα τους βγαίνοντας ταυτόχρονα από τη δύσκολη θέση να αρθρώσουν πολιτικό λόγο. Ο πολίτης κολακεύεται που του ζητείται η άποψη του για ανθρώπους που καθημερινά απαξιώνει. Γίνεται μάλιστα επιεικής επειδή αποκτά προσωρινά θέση ισχύος έναντι όσων τον καταδυναστεύουν. Απλά παρατηρείστε την περηφάνια με την οποία πληροφορούμε τους φίλους μας όταν κάποια εταιρεία μας συμπεριλάβει στο δείγμα της.


Δεν είμαι αφελής. Τα νούμερα φέρνουν νούμερα και πουλάνε φύλλα. Μπορεί και να είναι τελικά χρήσιμη η δημοσκόπηση και απλά η δικιά μου να μη βγήκε καλή. Δεν υποστηρίζω άλλωστε ότι φταίνε για όλα. Η αυξανόμενη χρήση της πρακτικής τους ωστόσο, μουντζουρώνει την ήδη άσχημη εικόνα που παρουσιάζει η πολιτική μας ζωή.

Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι οι σκέψεις και οι επιθυμίες μας τους τρομάζουν, γι’ αυτό και ελέγχονται τόσο συχνά. Για να το θέσουμε διαφορετικά:



  • Η δημοσκόπηση είναι το λουρί μας. Είμαστε το κατοικίδιο του συστήματος.

  • Είμαστε κρατούμενοι, παγιδευμένοι, αλλά μας προσφέρουν εξαιρετικές συνθήκες κράτησης.

  • Είμαστε οι υπερτασικοί και εκείνοι είναι όλη την ώρα με το πιεσόμετρο. Μας προσφέρουν τα πάντα: Θέαμα, διασκέδαση, συζητήσεις έντονες, πολύχρωμα διαγράμματα.

  • Οι δημοσκοπήσεις είναι οι κάμερες της πολιτικής που παρακολουθούν τη κάθε μας κίνηση. Κρίνονται απαραίτητες και δημοκρατικές( Αν αποφασίσουμε να ξηλώσουμε τις κάμερες από τους δρόμους, πρέπει να ξηλώσουμε και τις δημοσκοπήσεις που παρακολουθούν όχι τι κάνουμε, αλλά τι σκεφτόμαστε).

  • Με όρους Big Brother είναι η κλειδαρότρυπα των πολιτικών στο μυαλό μας.

  • Όπως η AGB έχει αλλάξει τον τηλεοπτικό χάρτη ευτελίζοντας και μειώνοντας δραματικά τα προγράμματα που έχουν «κάτι να πουν», οι δημοσκοπήσεις αποπροσανατολίζουν και κατακρεουργούν το δημόσιο διάλογο.

  • Το αγαπημένο γλυκό των δημοσιογράφων, η μπάλα που όλοι τρέχουν από πίσω της.

  • Οι δημοσκοπήσεις έγιναν σαν ερωτήσεις σε press conference. Πριν προλάβεις να απαντήσεις σε μία, σε προλαβαίνει η άλλη.

  • Μια ωραία γυναίκα όταν μπαίνει μέσα σε ένα κλειστό χώρο, τραβάει πάνω της όλα τα βλέμματα. Όλοι την προσέχουν. Αυτή είναι η δημοσκόπηση.

Η δημοσκόπηση είναι κατά γενική ομολογία ελκυστική. Προσφέρεται για ανάλυση επειδή επιτρέπει πολλαπλές ερμηνείες. Ο τρόπος που τίθενται τα ερωτήματα είναι συχνά αμφιλεγόμενος, ενώ μια διαφορετική διατύπωση μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικά αποτελέσματα. Όταν ξεκίνησαν πριν αρκετά χρόνια ο Patrick Champagne αναγνώριζε σε αυτές ένα όπλο στα χέρια των δημοσιογράφων απέναντι στους πολιτικούς. Τα Μ.Μ.Ε όμως, κακά τα ψέματα, ψοφάνε για έλεγχο. Ο κόσμος προσαρμόζεται στις ανάγκες του πολιτικού συστήματος. Μέσω της δημοσκόπησης τα κομματικά επιτελεία μπορούν να μαντέψουν τις προθέσεις μας, να επηρεάζουν και στο πιο τρομακτικό σενάριο, να καθορίζουν τις επιλογές μας. Ο Champagne δέχεται ότι οι δημοσκοπήσεις ευνοούν μια στάση χειραγώγησης : «Δεν επιτρέπουν να καταλάβουμε καλύτερα τις διάφορες κατηγορίες ψηφοφόρων ως προς τη σχέση τους με την πολιτική, αλλά μόνο να μάθουμε καλύτερα πώς να τους παγιδέψουμε». Έτσι γαλουχούμε τον Έλληνα πολιτικό: Γνωρίζει απέξω τα ευρήματα της τελευταίας δημοσκόπησης και αγνοεί τα γεγονότα.

Οι δημοσκοπήσεις παρά τη φιλότιμη προσπάθεια τους αποτυγχάνουν να υλοποιήσουν τις αγνές τους προθέσεις, αφού αποδεικνύονται τελικά άχρηστες, παραπλανητικές, άσκοπες. Καμία μέτρηση δεν απέτρεψε κανέναν πολιτικό από το να κάνει χρήση της ανηθικότητας του. Απόδειξη πως «όλα βαίνουν καλά εναντίον μας». Και να ‘χεις και τις εκλογές να υπονομεύουν τις δημοσκοπήσεις, πάει πολύ.


Κάποιοι είχαν την ψευδαίσθηση ότι ελέγχουν την κατάσταση. Η απραξία δεν αποτυπώνεται άμεσα. Αργεί να γίνει αντιληπτή. Στην πραγματικότητα, λίγα πράγματα αξίζουν στην κορυφή. Οι δημοσκοπήσεις ξεκούραζαν τον πρωθυπουργό πέντε ολόκληρα χρόνια. Τώρα πήρε σβάρνα τα μπαλκόνια. Έκαστος στο είδος του.

Τρίτη, 19 Μαΐου 2009

Σχέδιο εξόντωσης...

Πλησιάζοντας στις ευρωεκλογές, η αγωνία για το καλύτερο σύνθημα κορυφώνεται στα κομματικά επιτελεία. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η Ν.Δ προσανατολίζεται στο «Νέα Δημοκρατία-Εμπρός για μια Τρίτη κυβερνητική ληστεία». Το «Εδώ και τώρα» που χρησιμοποιεί ο πρωθυπουργός δεν ταιριάζει λένε οι επικοινωνιολόγοι με το χαλαρό και κουρασμένο προφίλ του. Στο ΠΑΣΟΚ η μπίλια φαίνεται να κάθεται στο εκδρομικό και ανάλαφρα καλοκαιρινό: «Σύντροφοι, αυτή τη φορά πάρτε μόνο τα απαραίτητα». Τα τηλέφωνα δεν έχουν σταματήσει να χτυπούν στα αρχηγεία του ΠΑΣΟΚ από υποψήφιους που ζητάνε διευκρινίσεις για τη σημασία του συνθήματος. Το κίνημα, δημοκρατικά, αφήνει την επιλογή μαγιό και αντηλιακού στους ίδιους τους ευρωβουλευτές, ενώ ο Γιώργος δεν κουράζεται να εφιστά την προσοχή στον δείκτη προστασίας από τα σκάνδαλα. Τα εντατικά μαθήματα κολύμβησης είναι προαιρετικά.

Ένας έμπειρος αναγνώστης, εύκολα θα διέκρινε πως η Ευρώπη απουσιάζει από τα σλόγκαν. Η απόφαση να αποκλειστεί η γηραιά Ήπειρος από τις δικές της εκλογές πάρθηκε με πολύ πόνο από τα ελληνικά κόμματα, μετά τον άδικο χαμό του Σάκη Ρουβά στα νορβηγικά φιόρδ. Ο Σάκης δεν έχει σταματήσει να ζητάει συγγνώμη- ενώ η απόλυτη ελληνίδα σταρ έχει υπογράψει να την ευχαριστούμε και μετά θάνατον για χειρότερο πλασάρισμα-για την 7η θέση: «Προσπάθησα να απαντήσω στον Νορβηγό στο τρίτο μου άλμα αλλά ήταν για λίγο άκυρο» δήλωσε ο Έλληνας άσσος. Τον ταλαντούχο Σάκη παρακολούθησε από τις εξέδρες του καταραμένου Ολιμπίνσκι ο προπονητής της Γέλενα Ισινμπάγιεβα, Βιτάλι Πετρόφ, και δήλωσε πως με την κατάλληλη προπόνηση και με ειδική διατροφή, ο Σάκης μπορεί να σπάσει τα ρεκόρ του μεγάλου Σεργκέι Μπούμπκα. Η σκέψη να γίνει ο Σάκης ελληνικός δορυφόρος και να κυκλοφορεί στο διάστημα, εγκαταλείφθηκε αφού κρίθηκε οικονομικά ασύμφορη.

Πίσω στα δικά μας, ο ελληνικός λαός δηλώνει πανέτοιμος για χρήση, περιχαρής που τις επόμενες μέρες θα ετοιμαστεί για να ψηφίσει στο πρώτο δημοψήφισμα που γίνεται στη χώρα μας μετά το ‘74. Ενθουσιασμός επικρατεί στις τάξεις και των μικρότερων κομμάτων που ελπίζουν να επωφεληθούν από τη σκανδαλολογία. Η δική τους εκδρομη για το Ευρωκοινοβούλιο είναι η πιο ακριβή, διότι διαπνέεται από υψηλά ιδανικά. Το κόστος της είναι ανυπολόγιστο και διαρκεί και αυτή, πέντε χρόνια. Αυξημένο παρατηρείται το ενδιαφέρον και για τα ευρωπαϊκά ζητήματα όπως οι συμμαχίες που μας στοίχισαν στην Eurovision, η Αντάντ και ο Βενιζέλος, η κυτταρίτιδα που σαρώνει τις Τουρκάλες και η παραδοσιακή μουσική του Αζερμπαϊτζάν και της Μολδοβλαχίας.

Καταλληλότερος ,όπως ήταν αναμενόμενο, σύμφωνα με χθεσινή δημοσκόπηση του Σκάι είναι ο Μέγας Αλέξανδρος, πιο ειλικρινής ωστόσο θεωρείται από το εκλογικό σώμα ο Σωκράτης και πιο αποτελεσματικός ο Περικλής. Πιο ικανός για να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση αναδείχτηκε ο Γέρος του Μωριά. Ο Πλάτωνας αν και ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί για το μεγάλο χρηματικό έπαθλο, έκαψε τους λουκουμάδες και καταποντίστηκε στην τελική ψηφοφορία, ενώ ο Καποδίστριας πέτυχε εν μέρει τους στόχους του, υπογράφοντας 3ετες κλειστό συμβόλαιο με τη Heaven.

Κάτι αλλάζει σίγουρα στο πολιτικό σκηνικό όταν επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του Βεργή είναι ο λαοπλάνος Κατμαν και η αιθέρια δημαγωγός Έφη Σαρρή θίγει το ζήτημα των μεταναστών με το αντιρατσιστικό Αφρικανέ θέλεις να κάνουμε κονέ, ανεβάζοντας το θερμόμετρο σε μη κανονικά για την πολιτική επίπεδα. Η αισιοδοξία είναι έκδηλη και η αλλαγή σελίδας είναι θέμα χρόνου. Ο μόνος που βρίσκεται εκτός κλίματος είναι ο Χρίστος Βερελής, που γίνεται ο πρώτος Έλληνας βουλευτής που παραιτείται για λόγους ευθιξίας επειδή δεν είναι μπλεγμένος σε σκάνδαλο…Χρίστο, καλές διακοπές!

Το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου είναι να ζητάς τις ευθύνες από τον Καραμανλή. Η μίζα έχει 1000 πατεράδες και το σκάνδαλο είναι ορφανό. Εγώ θα σας ρωτήσω ευθέως. Αφού σας είπαν ότι έχουμε Ευρωεκλογές στις 7 Ιουνίου, γιατί δεν πήγατε αμέσως να το καταγγείλετε στην αστυνομία;

Κυριακή, 17 Μαΐου 2009

Άλλαξε το.

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: Μην την εξευτελίζειςΚ. Καβάφης.

Η νοθεία κατείχε ανέκαθεν σημαντική θέση στον άγριο πολιτικό στίβο. Η οριακή εκλογή, οι σκληρές εκλογικές μάχες, φέρνουν στην επιφάνεια τα κατώτερα ανθρώπινα ένστικτα που επιδρούν με τη σειρά τους στα τελικά αποτελέσματα. Με μια παρέμβαση, τη μικρή αυτή εκλογική διόρθωση, η δημοκρατία μας αποκτά μια πινελιά δικτατορίας. Το ισχυρότερο σύστημα ανθρώπων που ήλεγχε τις κάλπες, χάριζε μια θέση της ιστορίας στον μεγάλο ηγέτη. Το κάνει ακόμα.

Αυτό που συμβαίνει όμως στις φοιτητικές εκλογές, είναι στ’ αλήθεια ανήκουστο, δεν έχει προηγούμενο. Δοκιμάζει και μπλοκάρει το χιούμορ μου…Σε αυτές τις εκλογές κερδίζουν όλοι. Μετά την καταμέτρηση, δεν υπάρχουν τελικά αποτελέσματα. Παιδιά γλυκά, ταλαντούχα, με όνειρα και φιλοδοξίες, δεν καταφέρνουν να συμφωνήσουν στο αυτονόητο. Η παράταξη τα ντοπάρει: Εγωισμοί, ματαιοδοξία, ανταγωνισμός, αλαζονεία, ευτέλεια, ισχυρογνωμοσύνη, ύφος 1000 καρδιναλίων…Διαφωνώ με αυτό που λες και θα δώσω και τη ζωή μου για να σταματήσεις να το λες! Το λιγότερο που οφείλω να κάνω είναι να σε πλακώσω για όσα είπες. Μόνο σε μια γενική φοιτητική συνέλευση άκουσα από κοντά, τόσα τυφλά παιδιά.

Ο δυσαρεστημένος αποστασιοποιείται και αδιαφορεί. Οι ευαίσθητοι αποθαρρύνονται από τους θρασείς και αγενείς παντογνώστες. Οι κομματικοποιημένοι έχουν μαλώσει με την κριτική ικανότητα και βιάζονται να πετύχουν, να αποθεωθούν. Έχουν από πολύ νωρίς ξεκόψει με τις πνευματικές αναζητήσεις, με την αμφιβολία που κατατρύχει κάθε ευφυές ανθρώπινο πλάσμα.

Κοινές αξίες; Κενά ιδανικά; Ασφαλώς και υπάρχουν. Η Μύκονος είναι ένα κοινά αποδεκτό νησί, φιλόξενο να ποτίσει με αλκοόλ τα διψασμένα κορμιά για εξουσία, για αναγνώριση. Μόνο στο νησί του Γαλάτη, θα μπορούσε να σχηματιστεί μια οικουμενική φοιτητική κυβέρνηση αν ποτέ χρειαζόταν. Να ‘ναι αιτία το ποτό που δεν συμφωνούν στα αποτελέσματα; Δύσμοιρε φοιτητή, όλους να τους ευχαριστήσεις! Ψήφισες ΠΑΣΠ σύμφωνα με τη ΠΑΣΠ, ΔΑΠ σύμφωνα με τη ΔΑΠ και καμία σημασία δεν έχει τι ψήφισες σύμφωνα με εσένα. Απαξιώνοντας τη διαφάνεια των εκλογών, διασφαλίζεται η νίκη όλων, υπηρετώντας το ανούσιο της ψηφοφορίας. To Party, οι εξυπηρετήσεις και οι διευκολύνσεις συνεχίζονται. Show must go on.

Οι μαθητευόμενοι μάγοι μιας νέας δημιουργικής λογιστικής, αυτές οι διαφορετικές σχολές μαθηματικών, διαγωνίζονται κάθε χρόνο στα μαθηματικά λειψής παιδείας. Είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ότι δεν αποτελούν φοιτητικές παρατάξεις αλλά παραμάγαζα των κομμάτων στις ηλικιακές ομάδες 18-25. Η ΠΑΣΠ σαν να λέμε είναι το ΠΑΣΟΚ στα νεανικά κοινά.

Το όνειδος του Πανεπιστημίου, οι φοιτητικές εκλογές, αποτελούν άμεση προσβολή στην Δημοκρατία. Ο Βίλχελμ Ράιχ μας φωνάζει: « Ο μεγάλος άνθρωπος ξέρει πότε και σε τι είναι ανθρωπάκος. Ο ανθρωπάκος είναι ασήμαντος και φοβάται να το μάθει. Δε μπορεί να καταλάβει ότι υπάρχουν άντρες και γυναίκες που δεν θέλουν να τον καταπιέσουν ή να τον εκμεταλλευτούν, και που πραγματικά τον θέλουν ελεύθερο, ακέραιο, τίμιο».

Σίγουρα όταν τρέχεις να προλάβεις τα όνειρα σου που τρέχουν πιο γρήγορα από εσένα, δεν θα καταφέρεις να αλλάξεις τίποτα. Θα παρασύρεις ακόμα πολλά. Γι’ αυτό πρέπει να σταθούμε και να κοιτάξουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη. Έχουμε πραγματικά ανάγκη από μια πράσινη, μπλε ή κόκκινη ταυτότητα; Αλλάζουμε τον κόσμο αλλάζοντας τα αποτελέσματα;

Η ευθύνη δεν περιορίζεται σε όσους συμμετέχουν ενεργά. Υπάρχουν άλλωστε και αυτοί που με αγνές προθέσεις ονειρεύονται να αλλάξουν κάτι, να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο για τη σχολή τους. Από τη στιγμή όμως που είναι μέλη φοιτητικών παρατάξεων, έχουν μεγάλη ευθύνη για τη συλλογική μας ξεφτίλα. Ντρέπομαι για τη νεολαία που κατάντησε την αποχή, πράξη σπουδαία. Που παρουσιάζεται στον διάλογο άδοντας: Πού… φέτος, πού… πέρυσι, βρε Πασπίτες το γαμ… σας αρέσει; Τι ήθος! Μια ύβρις ωστόσο που ωχριά μπροστά στον δημοκρατικό φοιτητικό μας αχταρμά…

Πότε θα πάνε να πνιγούν οι φοιτητικές παρατάξεις στη Μύκονο; Είναι κοντά η μέρα που θα αγωνιζόμαστε για ένα πανεπιστήμιο όχι χωρίς πολυεθνικές, αλλά χωρίς φοιτητές; Όσοι έχουν κενά στα μαθηματικά, προτείνω να εξασκηθούν μετρώντας τραπεζάκια, σφηνάκια και προβατάκια. Τέλος, για να μην το ξεχάσω, σύμφωνα με τη ΔΑΠ, νικητής της Eurovision είναι ο Σάκης. Η ΠΑΣΠ δεν είναι καθόλου σίγουρη για αυτό.

Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009

Προσοχή: Ναόμι...


Στο στρατό ήμουν αδικαιολογήτως παρών. Χάρη στην παρουσία μου όμως, έβγαλα κάποια χρήσιμα συμπεράσματα…Υπάρχει ζωή μετά θάνατον, κρατάει 12 μήνες και λέγεται στρατός. Τώρα αρχίζουν οι υποχρεώσεις μου λένε…Εγώ όμως ψηφίζω Κομφούκιο στις Ευρωεκλογές που υπόσχεται πως εάν διαλέξεις μια δουλειά που σ' αρέσει, δε θα χρειαστεί να δουλέψεις ούτε μια μέρα στη ζωή σου. Ούτως η άλλως, η ανεργία είναι η πρώτη επαγγελματική εμπειρία των πτυχιούχων. Όλοι από εκεί ξεκίνησαν, γι’ αυτό και εγώ λέω ότι βρίσκομαι στο σωστό δρόμο. Δεν συντρέχει κανένας λόγος αισιοδοξίας:
Στο δρόμο συνομιλούμε με τις κόρνες, οι φίλοι μου έχουν εξαντλήσει τα quiz του Facebook και καταλαμβάνουν θέσεις μνήμης κυριολεκτικά στο κινητό μου. Προτιμούν να μάθουν πόσα πόδια θα είχαν αν ήταν σαρανταποδαρούσες, ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεται μαζί τους, τι χρώμα μπουρνούζι θα ήταν, πότε θα κάνει ξαστεριά κ.α. Ξέρει η ιστοσελίδα να τους κολακεύει, ενώ εγώ χρειάζομαι δουλειά ακόμα! Τι να κάνω που αυτά που αγαπώ είναι υπερβολικά πολύτιμα για να τα μοιραστώ με το Facebook; Θα αφήνατε ποτέ την οικιακή βοηθό σας στο σπίτι της Ναόμι Κάμπελ;
Καλός πολίτης μου εύχομαι και με μια καλή Πετρούλα...