Πέμπτη, 2 Μαΐου 2013

Συσσίτια μίσους

Ένα κομμάτι ψωμί από αντιπαθητικό άνθρωπο: Ευτυχές περιστατικό. Τίποτε περισσότερο. Μόνο η παιδική τυφλότητα που κοιτάζει στο χέρι ισχυρίζεται:« Αυτός μου έδωσε ζάχαρη, είναι καλός». Η ζάχαρη είναι καλή, ναι. Αλλά το να εκτιμάς την ουσία του ανθρώπου σύμφωνα μόνο με τις ζάχαρες και τα φιλοδωρήματα που πήρες από αυτόν, συγχωρείται μόνο στα ζώα, στα παιδιά και τις υπηρέτριες: στο ένστικτο. Το να ταυτίζεις την πηγή του καλού με το καλό καθεαυτό (τη μαγείρισσα με το κρέας) σημάδι είναι απόλυτης καθυστέρησης ψυχής και σκέψης. Πλάσμα που δεν ξεπέρασε τις πέντε αισθήσεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια: