Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2008

Γιατί τόσα λίγα;

Το ευτελές ποσόν των 5 εκατ. ευρώ έπαιρναν τα πολιτικά κόμματα από τη Siemens κάθε χρόνο. Ακόμα και οι 5 Έλληνες μαθητές που διακρίθηκαν στην μαθηματική Ολυμπιάδα, θα τα έχαναν μπροστά σε μια άσκηση δυσκολίας ελληνικής μίζας.

Και είναι καλοκαίρι και δεν μπορώ να θυμώνω. Αν θυμώσω, ζεσταίνομαι, χαμηλώνω το κλιματιστικό και κρυώνω. Αποφάσισα λοιπόν, αναλαμβάνοντας την ευθύνη που μου αναλογεί στον αγώνα της ενημέρωσης, να μην παρακολουθώ. Προτιμώ τη γαλάζια σημαία μιας παραλίας κοντά στην Αθήνα από τη γαλάζια σημαία της κάθαρσης του Πρωθυπουργού. Που όσο η δυσωδία θα αναδύεται ενοχλητικά αυξημένη εξαιτίας του καύσωνα, θα παριστάνει μόνος του το αποσμητικό χώρου. Άντε μαζί με τον Cool Alexi, που διαθέτει άνεση στο γυαλί και πείρα στις διαφημίσεις.

Δεν θα υπάρξει κάποια ιστορική στιγμή που όλα θα λειτουργήσουν τέλεια και ευτυχισμένα(Λάκαν). Συμφωνούμε σε αυτό. Δεν βρισκόμαστε όμως απλά μπροστά σε μία ήττα της Μεταπολίτευσης. Ζούμε και βιώνουμε την απόλυτη συντριβή της. Το τέλος των ονείρων, της αυταπάτης, της ηθελημένης μας άγνοιας, της ανάγκης μας στην ελπίδα. Η ξεψυχισμένη αντίδραση του κόσμου δε με προβληματίζει. Παρατεταμένο σοκ ή απογοήτευση, δεν έχει σημασία. Έχει και ο λαός δικαίωμα να πάρει προθεσμία να συνειδητοποιήσει τι του λένε, τι του έκρυβαν, να σκεφτεί με ποιον είναι…Αυτοί που δεν δικαιούνται προθεσμίες να απολογηθούν είναι οι Έλληνες πολιτικοί. Ίσως είναι η στιγμή να βάλουμε κανόνες στη ροή του πολιτικού χρήματος όπως πιστεύει ο Πάσχος Μανδραβέλλης. Στην Ελλάδα όμως ο πιο σίγουρος και ασφαλής δρόμος ήταν πάντοτε εκείνος της υποκρισίας.

Σε τέτοιες αδιέξοδες καταστάσεις, το ξεγύμνωμα φαντάζει ως η μόνη λυτρωτική λύση. Την ιδέα μας έφεραν απέξω 100 περίεργοι επιδειξίες ποδηλάτες στη συμπρωτεύουσα, διαμαρτυρόμενοι ακατανόητα για το περιβάλλον. Στην πιο μολυσμένη πόλη της Ευρώπης, οι κάτοικοι της, επειδή είναι συνήθως κλεισμένοι στο αυτοκίνητο με τέρμα το air-condition ή σε μπαρ και club, δεν έχουν καταλάβει κάτι. Τα καλοκαίρια τη βγάζουμε Χαλκιδική. Ότι θα έρχονται από το εξωτερικό για να διαμαρτυρηθούν για την ύπαρξη της πόλης μου, δεν το είχα φανταστεί.

Αυξήσεις φωτιά στα τιμολόγια της ΔΕΗ, στον πληθωρισμό, στο πετρέλαιο! Σε όλα!!

Και ενώ ο κόσμος καίγεται, η Βουλή χτενίζεται και βάζει δημοσκοπική λακ. Θα επιτρέπονται οι δημοσκοπήσεις μέχρι και 2 ημέρες πριν τις εκλογές. Η νέα ρύθμιση που θα φέρει η κυβέρνηση των σφυγμομετρήσεων θα μας απαλλάξει λένε από τις κακές φήμες που διέδιδαν ψευδή στοιχεία. Ενώ τώρα θα ξέρουμε τι θα γίνει. Η ψήφος μας, η τελευταία νησίδα στην επίφαση δημοκρατίας του πολιτεύματος μας, θα έχει προβλεφθεί. Οι καλές δημοσκοπήσεις θα σώσουν τη Δημοκρατία μας από επικίνδυνα προβλήματα. Και είναι πρόβλημα για τους πολιτικούς μας να μη ξέρουν τι σκεφτόμαστε. Πλέον δεν θα αγωνιούν παραπάνω από 48 ώρες. Τα καλά νέα συνεχίζονται!

Το Ανώτατο Δικαστήριο στην άλλη όχθη του Ατλαντικού απεφάνθη ότι αποτελεί συνταγματικό δικαίωμα του καθενός να οπλοφορεί. Χαράς ευαγγέλια για την NRA και τους νεκροθάφτες. Όπλο, κράνος, εξάρτηση διέταξε ο στρατηγός Μπους και οι καλοί φοβισμένοι Αμερικανοί ετοιμάζονται να φυλάσσουν εναλλάξ σκοπιές μέσα στις αυλές τους(μαμά και μπαμπάς τα δύσκολα νούμερα). Τουλάχιστον αν το Ιράν χτυπήσει τις ΗΠΑ θα μπορεί να υποστηρίζει ότι δεν χτύπησε αμάχους. Όλοι είναι μάχιμοι στο κυνήγι του αμερικανικού ονείρου. 301 και σήμερα! Ο Μπερλουσκόνι στην αγαπημένη μου Ιταλία κυνηγάει τους μετανάστες να τους πάρει αποτυπώματα. Γι’ αυτό δε θα σταυρώσουμε πάλι παίκτη φέτος, αφού φαίνεται πως μετά τον Ντρογμπά και τον Ετό, το βάζει στα πόδια και ο Αντεμπαγιόρ. Που είναι οι μπάφοι να τους πάρω στο Pro;

Μέσα στα έξοδα μας, όπως και να έχει, πρέπει να συνυπολογίσουμε και ένα ποσό που θα αφαιρέσουμε από την παιδεία- που παίρνει πολλά και φέρνει πίσω μόνο αντιδραστικά κωλόπαιδα- και θα το δώσουμε στις μίζες. Το κονδύλι θα εγκριθεί από την εξεταστική επιτροπή για τη Siemens.

Γράφει ο Ραμονέ: « Τα σημεία αναφοράς χάνονται, οι αβεβαιότητες συσσωρεύονται, ο κόσμος μοιάζει σκοτεινός, η ιστορία μοιάζει να ξεφεύγει από κάθε κατανόηση». Ή όπως λέει ο Τόκβιλ: «Όταν το παρελθόν δε φωτίζει πια το μέλλον, το πνεύμα βαδίζει μέσα στο σκοτάδι». Στα λαμπερά βραβεία του Τv Έθνος βλέπω όλη την κυβέρνηση. Απαστράπτουσα, ευδιάθετη, καλοκαιρινή. Είναι μετά να μην αισιοδοξώ; Να μη κυβερνούσε κιόλας, τι καλά που θα ήτανε…

Δεν υπάρχουν σχόλια: