Έθνος τεμπέληδων

Το χέρι που γράφει αξίζει όσο το χέρι που οργώνει! Τι αιώνας χεριών! Ποτέ δεν θα σηκώσω το χέρι μου! Αρθούρος Ρεμπώ.

Δεν ζεις, βγάζεις λεφτά. Δουλεύεις και δεν το θεωρείς απαραίτητα ντροπή. Δε θέλεις να σε πουν άχρηστο. Σταδιακά κάνεις δικό σου το κύρος που σου υποσχέθηκαν. Δε σε νοιάζει αν θα είσαι κάτι πια. Γιατί έχεις γίνει κάποιος.

Τι; Τι να σου κάνω εγώ που νιώθεις εγκλωβισμένος; Δέχτηκες να κάνεις κάτι που στην ουσία σιχαίνεσαι. Κάπου που δεν προσφέρεις τίποτα. Να ‘ναι καλά το κόμμα και οι διασυνδέσεις της θείας σου της Μαρίας που σου εξασφάλισαν μια θέση στο αιώνιο βασανιστήριο. Και σα να μη σου έφταναν αυτά, οι Γερμανοί και οι Γερμανόφιλοι αρθρογράφοι σου, ήρθαν να σε αποτελειώσουν. Σου είπαν αυτό που φοβόσουν. Σε είπαν τεμπέλη. Και δεν ξέρεις τι να πεις για να απολογηθείς.

Αφού δεν διάβασες ποτέ σου τους αρχιτεμπελχανάδες Ντεμπόρ και Βάνεγκεμ, απάντησέ τους με Ρεμπώ. Και πάρε και καμιά άδεια. Αρκετά δούλεψες για σήμερα, δε νομίζεις;