Κυριακή 5 Απριλίου 2009

Σου δίνω πίσω το προφίλ μου που μου δάνεισες...(δώσε μου πίσω τις photo μου και ξοφλάμε)


Επέστρεψα από Κρήτη, το ταξίδι μου καλό, η ανατάραξη μας δεν είχε πολλές πτήσεις. Είχα δε να μπω 6 ημέρες στο Fb και έχω σύνδρομο κατάργησης λογαριασμού. Δεν ξέρω αν το κώμα στο οποίο βρισκόμαστε θα μας επιτρέψει κάποτε να αποσυνδεθούμε από το δίκτυο και να αναπνεύσουμε και πάλι χωρίς τεχνολογική υποστήριξη. Πάντως εγώ άκουσα τον κόκορα να αναγγέλλει το πρώτο φως, μύρισα γιασεμιά και αισθάνομαι πιο ανθρώπινος.

Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση μπήκε στον ίσιο δρόμο ή στην τελική ευθεία, τρεκλίζοντας φυσικά. Και τη στάχτη της τώρα που πεθαίνει να πετάξουμε στη θάλασσα, θα σηκωθούν κύματα διαμαρτυρίας εκ μέρους των άλλων φαλαινών. Αν δεν επιλέξει την ευθανασία, θα απομακρυνθεί κι άλλο η πιθανότητα της αθανασίας που ως γνωστόν κατακτιέται αν πεθάνεις πολύ νέος. Όσο πιο πολύ ζεις τόσο γρηγορότερα θα ξεχαστείς.

Όχι ότι με νοιάζουν και πολύ όλα αυτά. Σκόρπιες αντιεξουσιαστικές ομάδες σκέψεων μου επιτέθηκαν ένα απόγευμα, διαδηλώνοντας στο κεφάλι μου. Μεταξύ άλλων, αποφάσισα ότι οι γνωστοί μου εκτός από φίλοι θέλω να είναι και ήλιοι, να μη χρειάζεται να επιλέγω κάποιον για τον πρώτο καφέ. Αυτά είναι τα αιτήματα της δίκαιης διαδήλωσης που δεν προλάβαινα να καταστέλλω με δακρυγόνα. Το αίτημα για επανακαταμέτρηση των ημερών της σειράς 303 από τις σειρές 304, 305 και 306, απορρίφθηκε. 36 και σήμερα…………………………………..



Η βαρεμάρα είναι υποτιμημένη μορφή ευτυχίας.

Λογοκλοπή είναι όταν κάποιος έχει μπει στο μυαλό μου λίγο πριν μπω εγώ.

Το άγχος είναι το καλύτερο φάρμακο κατά της υπνηλίας.

Γράφω για να μη φάω.

Η άγνοια του είναι ό,τι πολυτιμότερο έχει.

Η εφημερίδα είναι ένα πολυεργαλείο με το οποίο μπορείς να καθαρίσεις τζάμια, να κάνεις μια παρακολούθηση, να σκοτώσεις μια μύγα, να κάψεις για να ζεσταθείς και με ό, τι μείνει να σκουπίσεις τον κώλο σου.

Όσο υπάρχουν τζάμια, μύγες, ντετέκτιβ και δεν δίνονται τα επιδόματα θέρμανσης, η έντυπη δημοσιογραφία δεν χρειάζεται να ανησυχεί. Αν μάλιστα η κρίση γονατίσει και τις χαρτοβιομηχανίες, η εφημερίδα θα αντικαταστήσει το κωλόχαρτο και θα γίνει είδος πρώτης ανάγκης.

Τα Σκόπια είναι κράτος, τρόφιμος παγκόσμιου φρενοκομείου που νομίζει σε κρίσεις μεγαλείου ότι είναι ο Μέγας Αλέξανδρος και που κατάφερε να κάνει εύκολα φίλους οι οποίοι θεωρούσαν και αυτοί ότι κάποιοι είναι…

Η σκέψη είναι το αντίθετο της αισιοδοξίας.

Η εξουσία είναι το πιο λαμπερό αφροδισιακό. Δοκιμάστε την αμαρτία που είναι για όλα τα βαλάντια.

Η αναπαραγωγή είναι το μοναδικό ελάττωμα που δεν έχει ο άντρας.

Όταν ο άντρας μείνει έγκυος, θα μάθει τι θα πει ευθύνη.

Ο άνθρωπος κατέβαλλε από το παρελθόν άοκνες προσπάθειες για να εκλείψει, απλώς μέχρι πρότινος δεν βοηθούσαν οι καιρικές συνθήκες.

Ο ανόητος πρώτος τον λίθο βαλλέτω.

Οι συντηρητικοί είναι εναντίον της έκτρωσης γιατί φοβούνται ότι αν ο Θεός είχε δικαίωμα να τη ζητήσει από τη μάνα τους πριν γεννηθούν, θα το είχε εξασκήσει.

Άποψη ονομάζεται αυτό που δεν κόπηκε, η παράλειψη στην οποία υπέπεσε το ψαλίδι του μαιευτήρα αφού ξεφορτώθηκε τον ομφάλιο λώρο.

Στην TV βγαίνουν ψυχικά ασθενείς που έχουν ανάγκη από θαυμασμό, άνθρωποι που δεν κατάφεραν να αποκτήσουν μουγγούς φίλους και όσοι ήθελαν απεγνωσμένα να μοιραστούν τη ζωή τους με μέρος του τηλεοπτικού κοινού. Προσοχή λοιπόν όταν κάνετε ζάπινγκ, μπορεί να κατηγορηθείτε για μοιχεία.

Μια χαμένη εικόνα είναι ίση με χίλιες λέξεις στο στόμα κάποιου φλύαρου εικονολήπτη που απειλείται με απόλυση, ενώ προσπαθεί να δικαιολογήσει ότι τελείωσε το φιλμ.

Η θέση της τηλεόρασης είναι στην κουζίνα (προθερμαίνετε τον φούρνο στους 300 βαθμούς Κελσίου).

Η TV είναι ένα φωτιστικό με μεγαλύτερη εγγύηση από αυτήν που θα ζητούσατε για κάτι τόσο «φτηνό».

Μ’ αρέσει η τηλεόραση όταν βρίσκεται σε αναμονή, γιατί όπως και η κλήση, μπορεί να βαρεθεί και να κλείσει.

Η βλακεία είναι πολύνεκρο ατύχημα. Η ευφυΐα απεναντίας είναι μεμονωμένο περιστατικό που καταδικάζεται από το σύνολο της κοινής γνώμης.

Ο αυνανισμός είναι ο σύλλογος των Ολυμπιονικών και όχι ο Πανελλήνιος.

Βία είναι λέξεις που δεν τα κατάφεραν.

Βιβλία είναι εγκαταλελειμμένες αποθήκες σελίδων με σκόνη.

Γάμος είναι έρωτας που δε χρησιμοποιείται.

Απέλυσα τους γονείς μου. Δε με ενημέρωσαν ποτέ για την πρόθεση τους να με γεννήσουν.

Αν σκέφτονταν τις ανάγκες των Ελλήνων γονιών, οι βουλευτές δε θα μονοπωλούσαν τις συνεδριάσεις στο Κοινοβούλιο. Θα άφηναν να φωνάξει και κανένας άλλος.

Τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν διαχωρίσει τη θέση τους από τις μειονότητες.

Οι νέοι που δεν πρόλαβαν τη χούντα, διασκεδάζουν σε μαγαζιά- νοσταλγούς της 7ετίας όπου η μουσική(πρώην θύμα) απαγορεύει την ελευθερία της έκφρασης.

Όχι στη βία κατά των γυναικών. Ναι στη βία υπέρ τους.

Η ελπίδα είναι πάντα η πιο συμφέρουσα προεκλογική δέσμευση.

Στην πολιτική διάψευσε κάτι πριν γίνει γιατί μετά κανείς δεν θα σε πιστεύει. Έτσι κερδίζεις χρόνο και δε τρέχεις τελευταία στιγμή.

Τα αυτόγραφα είναι τα μόνα συμβόλαια με το λαό.

Ο καπιταλισμός είναι μια γενοκτονία αναγνωρισμένη από όλους.

Οι κυβερνήσεις λειτουργούν κανονικά παρά τα προβλήματα που δεν αντιμετωπίζουν.

Αν η σιωπή ήταν χρυσός, ο Αντώναρος θα ήταν ο Έλληνας κροίσος με τα εννέα γράμματα.

Το ότι ο Καραμανλής θεωρείται ο καταλληλότερος αποδεικνύει περίτρανα ότι δεν έχει διατελέσει ακόμα πρωθυπουργός. Αξίζει να του δοθεί μια ευκαιρία.

Για τον Καραμανλή δεν ήταν ποτέ αυτοσκοπός η εξουσία. Κυβέρνησε περισσότερο για τη συμμετοχή.

Ο Καραμανλής κυβερνά όπως πίνει. Για την παρέα.

Ας μπουν τραγουδιστές στην πολιτική. Μόνο αυτοί μπορούν να κρατούν τα λόγια τους.

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2009

Έλα στο φως, γράφω, θα δεις...

Όταν περπατάς, όταν αγαπάς και αναζητάς την ομορφιά μεσ’ στην ασχήμια, ο Θεός σ’ ακούει. Δεν τον περιορίζεις σε μια εικόνα, δεν τον ζητάς με μια προσευχή. Ξέρεις ότι σ’ ακούει, και ας είναι αδύναμος.

«Αξίζει τον κόπο να αγωνίζεσαι για ένα τέτοιο επάγγελμα», είχε πει κάποτε ο Καμύ για τη δημοσιογραφία. Και πράγματι είναι. Σκληρό και όμορφο να αγανακτείς μέχρι να γελάσεις, να ‘χεις ερωμένες τις λέξεις και όλες να σου ζητούν τα πάντα κάθε βράδυ, να βλέπεις στα μάτια ενός παιδιού το καθήκον σου, να βρίσκεις μια αλήθεια κάθε φορά για να λυτρώσεις το ψέμα σου. Δεν παύεις όμως να φοβάσαι. Δεν φαντάζει αισιόδοξο εν μέσω οικονομικής κρίσης να τουρτουρίζεις για αναγνώστες ξεπουλώντας κάθε μέρα κάτι από εσένα, να παρακαλάς να δουν οι άλλοι το δικό σου όνειρο, να σε πάρουν μαζί τους στο δικό σου ταξίδι.

Τι θα μείνεις όταν μεγαλώσεις; Κάθε μέρα μπροστά στο ίδιο ερώτημα, ο λειτουργός του Τύπου οφείλει να αναμετρηθεί με τον εαυτό του και να τον κερδίσει όλες τις φορές. Όπως λέει ο Κάφκα κάπου, στη διαμάχη μεταξύ του εαυτού σου και του κόσμου, διάλεξε τον κόσμο.

Η βόλτα τελειώνει και είναι αργά για να λιποψυχήσω. Πρέπει να πιάσω το όνειρο πριν πεθάνει από υπερβολική δόση απαισιοδοξίας…Είμαι έτοιμος να συμβιβαστώ, θα μου υπαγορεύει η καρδιά μου και αν λείπει κάτι,θα αντιγράφω από τα παιδικά μου τετράδια…

Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2009

Πόσα σκάνδαλα πέρασαν φέτος από την οθόνη σας;

6 Δεκέμβρη, μία μαυροφορεμένη γυναίκα προχώρησε μέχρι την πύλη και προσέφερε γλυκά στον Αρχιφύλακα. Του άφησε το κουτί για να κεραστούμε οι υπόλοιποι. Στη μνήμη του γιου μου είπε, που σήμερα γιόρταζε. Και έφυγε. Το ίδιο βράδυ, ο Αλέξης πήγε να συναντήσει το Νίκο. Όταν συνωμοτούν οι ένοχοι, συνηθίζεται να φεύγουν οι αθώοι.
Ο θάνατος του μικρού ήταν αφορμή εξέγερσης για τους νέους, ευκαιρία για συζήτηση για τους μεγάλους. Η εξέγερση με τα πολλά και ποικίλα της υποκείμενα, μας έκανε να φοβόμαστε όλους τους μικρούς μας φίλους άνω των 8 που είχαν κουκούλα στα μπουφάν τους. Η δική μας συζήτηση ανέδειξε νικητές τους ταλαιπωρημένους από τις αντιδράσεις καταστηματάρχες.
Η βία, αναγκαίο κακό και όχι μαμή της Ιστορίας, επικράτησε και στις συζητήσεις μας. Ο αντιεξουσιαστής είναι αυτός με την κουκούλα και ο μαθητής με την πέτρα ή το αντίστροφο; Η σύγχυση θρέφει τις γενικεύσεις και απαξιώνει την ειρηνική διαμαρτυρία. Συμπέρασμα: Κάθε παιδί που γεννιέται είναι εν δυνάμει κουκουλοφόρος.
Όταν ο κόσμος ζει μέσω της τηλεόρασης και μετακινείται με το ιδιωτικό του αυτοκίνητο, σίγουρα δεν περιμένει ότι υπάρχει δυστυχία, ότι υπάρχει απόγνωση σε κομμάτια της κοινωνίας που δε σχετίζονται με την Πόπη Μαλλιωτάκη ή τη Ρούλα Βροχοπούλου. Του κάνει εντύπωση. Αναπόφευκτα λοιπόν, ο φασισμός κάθε γνήσιου δημοκράτη ποδοπατεί την κοινωνική αλληλεγγύη. Ο συντηρητικός άλλωστε είναι ένας άνθρωπος που δεν πιστεύει στον άνθρωπο…Και ιδιαίτερα στον άλλο άνθρωπο.
Η συνείδηση δεν προλαβαίνει να τον επισκεφτεί αφού κινδυνεύει η περιουσία του από τα 10χρονα που τρομοκρατούν την αστυνομία με τις υπερφυσικές τους αντοχές στο ξύλο και τα δακρυγόνα. Δεν χρειάζεται να μας τα ρίχνετε απαντούν με αυθάδεια εκείνα, κλαίμε και από μόνα μας λένε και υποπτευόμαστε ότι τα κωλόπαιδα είναι επικίνδυνα Emo. Τα Emo εξάλλου ήταν το τελευταίο νέο που μας είχε έρθει για τη νεολαία του τόπου μας.
Έτσι είναι. «Η δημοκρατική σου ελευθερία συνίσταται σε μεγάλο βαθμό στο να ξεχνάς την πολιτική και να ανησυχείς περισσότερο για τους κινδύνους που διατρέχουμε από την πιτυρίδα, τις παραπάνω τρίχες, τα τεμπέλικα έντερα, τα πεσμένα στήθη, τα χαλασμένα δόντια και το κουρασμένο αίμα» γράφει ο Μακ Λιούαν. Τι μαλακίες και όνειρα φωνάζουν οι νέοι; Αντίστροφη μέτρηση τους βάλαμε και τους ευχόμαστε καλή χρονιά.
Δε μας ανήκει τίποτα, είναι όλα δανεικά απ’ τα παιδιά μας λέει ένα τραγούδι. Οι πολιτικοί μας(τι καλοί άνθρωποι) χωρίς ποτέ να το έχουν φανταστεί αυτό, πήγαν να λυπηθούν τα παιδάκια και να τους δώσουν δώρα τα Χριστούγεννα ακριβώς για να δείξουν ότι δεν πρέπει να τα θυμόμαστε μόνο τα Χριστούγεννα.
Ο Φρόιντ είχε πει ότι ο πρώτος άνθρωπος που πέταξε μια προσβολή αντί για μια πέτρα ήταν ο θεμελιωτής του πολιτισμού. Με τη καινούρια χρονιά ας ευχηθούμε η νεολαία να εξεγείρεται αποκλειστικά μέσα από groups του Facebook, να εκπληρώνει τις κοινωνικές της υποχρεώσεις όπως σοφά είπε ένας φίλος μου, με ένα κλικ. Ήρθε η ώρα της διαδοχής για τον καναπέ…
Στη Γάζα εξοστρακίζονται κι άλλες σφαίρες. Εκεί οι άνθρωποι δεν έχουν τηλεοράσεις για καταφύγια…

Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008

Ξυπνήματα!

Ανεχόμαστε δυστυχώς μια δημοκρατία προδομένη από τους πολίτες της. Και όχι μόνο. Ο Ελεύθερος Τύπος στο χθεσινό φύλλο του έβαλε λόγια στο στόμα του Ισοκράτη για να καταδικάσει με επίκληση στην αυθεντία τα παιδιά με τις κουκούλες που τα σπάνε. Άλλοι δημοσιογράφοι, επί το έργο, έχουν γίνει συνεργεία της κυβέρνησης για τις καταγραφές των ζημιών.
Σε επιφυλακή και εμείς χθες στο στρατόπεδο Νταλίπη, ένοχη. Ενώ εμείς κινδυνεύαμε, το «Πλαίσιο» απέναντι έτρεμε τη σιωπηλή νύχτα. Τι ακριβώς φοβόμασταν;
Στον τάφο της λογικής, η αδυναμία κατανόησης των γεγονότων συγχωρείται. Απαλλάσσεται λόγω βλακείας ο ΕΣ. Σήμερα ας πούμε, ο επόπτης μας απαγόρευσε να αυτοκτονήσουμε. Υπάρχει λέει διαταγή. Λογικό. Στον μικρόκοσμο τους οι καραβανάδες δεν κάνουν σεξ αν δεν έρθει σήμα από το ΓΕΣ (Απαγορεύεται το απαγορεύεται δίδαξε ένας Μάης, αυτός ο σπουδαίος μήνας που απολύομαι).
Τα κωλόπαιδα είναι σαν τα μικρά παιδιά. Τα σπάνε, κλαίνε, για να τα προσέξουμε. Καρτέλ αδιάφορης εξουσίας όμως κρατά μακριά από τα οργισμένα σωθικά τους το μητρικό γάλα της πολιτείας.
Ο Γούντροου Γουίλσον είπε ότι «συντηρητικός είναι ένας άνθρωπος που κάθεται και το σκέπτεται· κυρίως όμως κάθεται». Κάποιος είχε υποσχεθεί να γίνει πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων πριν 5 χρόνια. Εμείς οι πολίτες, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του πρωθυπουργού μας, είμαστε χυμένοι στον διπλανό καναπέ. Και ως φαίνεται, μας απασχολεί πολύ ο εαυτός μας. Είναι δύσκολο, απαιτεί ανθρωπιά, να τον ξεφορτωθούμε….Να νοιαστούμε.
Ετοιμάστε το μπιμπερό για τα κωλόπαιδα. Διαφορετικά θα κάνουν ανήσυχο ύπνο και θα σας ξυπνήσουν πάλι, με φωνές… Στη δημοκρατία τελικά υπάρχουν αδιέξοδα, στα μυαλά μας.

Υ.Γ: Άνωθεν εντολές εκτελούν οι μπάτσοι. Μεταφέρουν τα παιδιά στον παράδεισο που τους τάξαμε.
Υ.Γ1: «Δε θα σου μάθω να μιλείς, δε θα σου μάθω λόγια, τ’ άδικο να μη δεις, ούτε όνειρα να κάνεις, να μη μου πληγωθείς…»

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008

Φαγωμάρα.

Η κρατική τηλεόραση λέει ότι το πλιάτσικο το κάνουν οι μετανάστες. Αποκλείει το ενδεχόμενο το κράτος να έχει δημιουργήσει φτωχούς Έλληνες πολίτες. Η ιδιωτική κραυγάζει ότι όλοι όσοι κάνουν επεισόδια δεν είναι μαθητές. Δεν θα ‘χουν πάει πρόσφατα σε σχολείο σκέφτομαι. Χιλιάδες άλλα παιδιά κάθε χρόνο το εγκαταλείπουν. Για αυτά τα κωλόπαιδα η πολιτεία είχε προβλέψει τις μολότοφ.
Υπουργοί και συμπολίτες μου έχουν κοκκαλώσει μπροστά στην αθέατη πλευρά της κοινωνίας που μας κάνει να ντρεπόμαστε. Την ανέχεια τους, που είχαμε συμφωνήσει να κρατήσουμε μυστική, μας την πετούν στα μούτρα μας. Και εμείς ηθικολογούμε και τους βρίζουμε χυδαία γιατί απλά πάντα τρέμαμε μπροστά στη ζωή. Η κυβέρνηση εντέχνως αδρανεί μήπως συμπεράνουμε ότι όλοι οι μαθητές που διαδηλώνουν ειρηνικά, είναι πρόβλημα.Τα κωλόπαιδα που λεηλατούν τις περιουσίες μας τα μεγαλώσαμε για να γίνουν αποβράσματα κι αυτά βγαίνουν στην επιφάνεια. Κάτι μπερδεμένο μας λένε με τις ακρότητες τους. Εμείς δεν θέλουμε να το αποκρυπτογραφήσουμε. Δε μας βολεύει, δε μας αφορά.
Μέσα σε όλο αυτόν τον πανικό υποκρισίας, οι δημοσκοπήσεις δεν σταματούν. Είναι τελικά μια παρηγοριά να σκέφτεσαι πως θα ‘ρθει το ΠΑ.ΣΟ.Κ, να βάλει μια τάξη...στη διαφθορά.

Υ.Γ: Βοήθα Εφραίμ μου μη φαγωθούμε μεταξύ μας.

Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008

Σιγά τις πόρτες.

Ο ανειδίκευτος φρουρός έκανε έναν πρόχειρο υπολογισμό. Μια σφαίρα αξίζει όσο μια ανθρώπινη ζωή. Αυτό του υπαγόρευσε ο ταραγμένος ψυχισμός του, ο σπουδαίος υπουργός του και η πληγωμένη τεστοστερόνη του. Το όργανο της τάξης με μία κίνηση προστάτευσε τον άτυχο νέο από τους φόβους του, τη σκοτεινή εφηβεία του, τις ανασφάλειες του και του χάρισε δόξα και φήμη. Ό,τι έχουμε βάλει δηλαδή να ονειρεύονται ενδεχομένως πολλά παιδιά στην ηλικία του. Πλέον ο Αλέξης εκπληρώνει το ελληνικό όνειρο, νεκρός. Δε θα γίνει άνεργος ποτέ. Δε θα διαδηλώσει για κανένα λόγο.
Κι αν μια δολοφονία διαπράχθηκε, τα συμβόλαια για τις μαζικές δολοφονίες θα εκτελέσουν πολιτικά κόμματα και Τηλεόραση, μαφία ανίκητη. Που θα κάνουν πολιτική και προσπάθεια ανάνηψης της τηλεθέασης των δελτίων τους πάνω από το άψυχο κορμί του. Το μήνυμα είναι σαφές. Προέχει η βιτρίνα και το αυτοκίνητο. Πέθανε ο Αλέξης, μην καεί και το αυτοκίνητο της Αλεξίας. Δεν αξίζει να το δεις. Αξίζει όμως να βγεις.
Είχα γράψει πιο παλιά ότι οι ήρωες είναι προτιμότερο να πεθαίνουν. Ζωντανοί κινδυνεύουν. Αυτή τη φορά θα προσέξω. Δε θα σκοντάψω στη ζαρντινιέρα, δε θα περά, δε θα περάσει ο φασισμός…

Υ.Γ: Ήδη το Χριστουγεννιάτικο δέντρο βρίσκεται στις φλόγες. Ελπίζω να μη θρηνήσουμε μπάλες.

Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2008

Τι περιμένει;


45 χρόνια πέρασαν από τη δολοφονία του John Kennedy. Ο Jack συγκρούστηκε, έκανε λάθη, δίχασε, προσπάθησε, ενέπνευσε.Η σοκαριστική στιγμή στο Ντάλας ακόμα στοιχειώνει τις ανθρώπινες ψυχές σε όλο τον κόσμο. Ο 35ος πρόεδρος των Η.Π.Α σύμφωνα με τους αναλυτές της παγκόσμιας ιστορίας οφείλει σε μεγάλο βαθμό το μύθο και την υστεροφημία του στους δολοφόνους του. Το ίδιο ακριβώς πρόβλημα αντιμετωπίζει στον παράδεισο ο αδερφός του Robert, ο John Lennon και o Martin Luther King αν υιοθετήσουμε τη χυδαία αυτή εξήγηση που επιμένουν να επαναλαμβάνουν τα επετειακά αφιερώματα. Και αυτό γιατί ο Kennedy θα ξεκινούσε τον πόλεμο στο Βιετνάμ(παρά τα συντριπτικά στοιχεία που δείχνουν το αντίθετο) και θα αποκαλύπτονταν οι εξωσυζυγικές του σχέσεις. Δε μένει λοιπόν παρά να σηκωθούν οι μακαρίτες να τους ευχαριστήσουν. Ουδείς ασφαλέστερος νεκρός του ευεργετηθέντος...

Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2008

Το χέρι του Εφραίμ!


Ο Μαραντόνα στον προημιτελικό του 1986 έβαλε το «χέρι του Θεού» και απέκλεισε τους Άγγλους, παίρνοντας εκδίκηση για τα Φόκλαντς τέσσερα χρόνια μετά την ήττα των Αργεντίνων. Ένας άλλος μικρός Θεός άπλωσε το δικό του και άρχισε να σουφρώνει λίμνες, ποτάμια, χώρες-ζώα-φυτά.
Ο Γέροντας Παΐσιος ήταν πράγματι- είναι πανθομολογούμενο- ένας άγιος άνθρωπος. Η έκδοση του ΓΕΣ ωστόσο το παράκανε. Ο Γέροντας με όσα φέρεται ότι έχει καταφέρει με τη θεία φώτιση, θα έκαναν το Χριστό να θέλει να κρυφτεί καλύτερα στον κήπο της Γεσθημανής για να μην τον βρουν αγανακτισμένοι πολίτες που θα ‘θελαν να τον πνίξουν για τα λιγοστά του θαύματα. Υπερφυσικές δυνάμεις, θαύματα με το κιλό, ιστορίες θρησκευτικής τρέλας, όλα ευγενική προσφορά του Παΐσιου. Τα χαρίσματά του; Τα αναφέρω όπως παρουσιάζονται στο βιβλίο:
Α) Άβρεκτος-σαν σερβιέτα. Έβρεχε και εκείνος αδιάβροχος.
Β) Ασύλληπτος από το φωτογραφικό φακό(ή απλά είχε τη φωτογένεια της Μαριλίζας έτσι όπως την είχε σχολιάσει ο Λαζόπουλος)
Γ) Αθέατος-σαν τον κόσμο του Χαρδαβέλλα.
Δ) Μετέωρος- σαν το βήμα του πελαργού.
Ε) Συνεννόηση με ετερόγλωσσους ενώ δεν γνώριζε γρι αγγλικά- γαλλικά- γερμανικά (βλέπε Ντένη με Μαρούσκα).
Στ) Ανάβλυζε από το κορμί του άγιο μύρο( βλέπε θαύμα Κοινούση).
Ακόμα σημειώνω για το παραμύθι ότι εξαφάνιζε όγκους για την πλάκα του, μια φορά έκοψε τα ναρκωτικά από ένα νεαρό προσφέροντας του απλώς…φουντούκια ή πατατάκια Τσακίρης(δεν θυμάμαι) ενώ ακόμα θεράπευε δαιμονισμένες-για αδερφές δεν λέει τίποτα.
Αν αυτά δεν σας εντυπωσίασαν επαρκώς για να πιστέψετε στο Θεό, ένα άλλο highlight του Γέροντα ήταν οι παράδοξες μεταβάσεις. Χανόταν από δω και από κει, αν τον έψαχνες δεν τον έβρισκες, αλλά αν τον είχες πραγματικά ανάγκη, εμφανιζόταν, έλεγε κάτι που σου άλλαζε τη ζωή και δεν τον ξανάβλεπες έκτοτε. Στον Υπεράνθρωπο αναφέρεται συχνά στα κηρύγματα του ο Ηγούμενος Εφραίμ, πρωταγωνιστής παράδοξων μεταβιβάσεων.
Ένα μεσημέρι λέει μια ιστορία σαν τις παραπάνω, ο Γέροντας λαχταρούσε να φάει ψάρι. Τότε είδε έναν αετό αλλά δεν έδωσε σημασία. Μετά από λίγο τον είδε να του πετάει ένα ψάρι. Αν ο αετός ήταν ο Καραμανλής ή ο Ψωμιάδης, δεν έχει ξεκαθαρίσει, αετοί και οι δυο, σύμφωνα με το Ζορό. Του Εφραίμ πάντως σίγουρα του πέταξαν φιλέτα. Ψάρι δεν τρώει.
Μετά από το σχέδιο σωτηρίας των τραπεζών, των αυτοκινητοβιομηχανιών, της καρέτα καρέτα, των κρι κρι, της μονάχους μονάχους, εκπονείται σχέδιο σε διεθνές επίπεδο και για τη σωτηρία του πρωθυπουργού. Ο Ηγούμενος Εφραίμ να βάλει το χέρι του. Να τον κρατικοποιήσουμε αδύνατο, να τον κοινωνικοποιήσουμε, εκ των ων ουκ άνευ. Λίγος Γέροντας Παΐσιος στην περίπτωση του, θα του ‘κανε καλό.

Υ.Γ: Θεέ μου, συγχώρεσε με, δεν ξέρω τι γράφω…

Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2008

Κατέβα κάτω από το καλάμι ρε!!!

21 Ερωτήσεις στην Ευγενία Μανωλίδου

Αν και ξέρω ότι ποτέ δεν θα παίζατε στο τηλεπαιχνίδι του Ομίλου Αντ1-Πανελλήνιος-Κυριακού, αυτές θα ήταν οι ερωτήσεις που θα σας έκανα. Και επειδή σας θεωρώ τόσο έξυπνη όσο και τις υποψήφιες των καλλιστείων του σταθμού, έκρινα ότι θα ήταν τίμιο να τις γνωρίζετε. Όλες είναι παρόμοιες με εκείνες που απευθύνετε στους παίκτες! Κάτι θα σας θυμίζουν! Είστε έτοιμη; Πάμε να ξεφτιλιστούμε!

1) Ρεύεσαι συχνά μπροστά σε κόσμο;

2) Έχεις πει ποτέ ψέματα ότι είσαι απασχολημένη για να βγάλει ο Άδωνις τα σκυλιά βόλτα;

3) Έχεις ζητήσει ποτέ από κάποιο αγόρι σου να διακόψει ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη;

4) Σε ενοχλεί που ο Λεωνίδας φοράει τα ρούχα σου;

5) Πιστεύεις ότι ο Λεωνίδας φοράει τα ρούχα σου για να φαίνεται πιο νέος;

6) Αν ζούσες στην Αμερική, πιστεύεις ότι ακόμα τη Σάρα Πέιλιν δεν θα την ήξερε ούτε η μάνα της;

7) Θα έκανες ποτέ σεξ και κατ’ επέκταση θα παντρευόσουν κάποιον που θα ήξερες ότι θα μπορούσε να σε κάνει σταρ;

8) Έχεις νιώσει ποτέ ντροπή για τα βιβλία του Άδωνι;

9) Ο Άδωνις είναι ο πιο όμορφος άντρας που είχες ποτέ σχέση;

10) Έχεις σβήσει ποτέ γραπτό μήνυμα από το κινητό σου για να μην το δει ο Άδωνις;

11) Στις ερωτικές σας στιγμές ο Άδωνις εκπληρώνει όλες τις φαντασιώσεις σου ή αρκείται στο να παριστάνει τον Μέγα Αλέξανδρο;

12) Σου έχει συμβεί ποτέ σε ερωτικές στιγμές με τον Άδωνι να σκέφτεσαι άλλο βουλευτή της Β’ Αθήνας;

13) Έχεις φορέσει ποτέ το ίδιο εσώρουχο για παραπάνω από 3 εβδομάδες;

14) Αν ξέμενες ποτέ σε έρημο νησί θα προτιμούσες να έχεις μαζί σου μια ντουζίνα μαύρους αντί του Άδωνι;

15) Αν δεν υπήρχε άλλος τρόπος να επιβιώσεις θα έτρωγες τον Άδωνι;

16) Έχεις κάνει ποτέ σεξ με τον Άδωνι ενώ ο Λεωνίδας βρισκόταν στο ίδιο δωμάτιο;

17) Βλέπεις ερωτικά τον Λεωνίδα;

18) Έχεις αποφύγει να πεις ότι είσαι από κατσικοχώρι;

19) Πιστεύεις ότι ο Άδωνις κάνει μια σοβαρή δουλειά;

20) Ο λόγος που παντρεύτηκες τον Άδωνι ήταν για να πάρεις στεγαστικό δάνειο;

Μέχρι στιγμής η ειλικρίνεια σου σε έχει ανταμείψει με 100.000 ευρώ….Τελευταία ερώτηση για τα 200.000 Ευρώ!

21) Έχεις κάνει την ανάγκη σου σε δημόσιο χώρο;



Αυτό που απάντησες είναι ψέμα!


Κάνεις την ανάγκη σου σε δημόσιο χώρο Ευγενία! Μα αν δεν καλέσεις στην εκπομπούλα σου τον Μπομπ το Σφουγγαράκη, το ΕΣΡ δεν θα συγκινηθεί! Τα 15 λεπτά δημοσιότητας θα ήταν υπεραρκετά και στην περίπτωση σου. Ο Warhol όμως είχε όπως φαίνεται κακή αίσθηση του χρόνου και δεν υπολόγιζε ότι το θράσος και η ανηθικότητα σου εξασφαλίζουν πολλά περισσότερα. Με όχημα τον Άδωνι και την TV, τι να σου κάνει η σύνθεση και η μουσική;
Επάξια σιγοντάρουν φίλοι, σύντροφοι και ταπεινωμένοι συγγενείς, πανηγυρίζοντας την κατάντια τους. Ξέρουν ότι αν ξοδέψουν λίγα από τα χρήματα που κέρδισαν σε ένα μπότοξ, δε θα έχουν τα ίδια μούτρα και συνεπώς θα κυκλοφορούν όλο καμάρι στη γειτονιά, που θα τους θαυμάζει και θα τους φθονεί. Εδώ θα μου πείτε φτάσαμε σε σημείο να αναρωτιόμαστε αν τελικά ο πρωθυπουργός ταυτίζεται με την γνώμη της Μαριλένας Παναγιωτοπούλου, που δήλωνε κάποτε ότι εκτός από τη Μύκονο και το Κολωνάκι, η υπόλοιπη Ελλάδα της προκαλεί θλίψη. Η γυναίκα του Μπουμπούκου με πείραξε;
Αυτά παθαίνει όποιος επιτρέπει στην τηλεόραση να τον εξαπατά(Τοσκάνι) και να τον κοιμίζει. Καταλήγουμε στα ίδια: Η Ν.Δ νοιάζεται για τον κόσμο επειδή ο Κωστάκης τσίμπησε αγαπησιάρικα παιδικά μαγουλάκια στην Κοζάνη, το Πολυτεχνείο ζει στην αντίσταση Καρβέλα και Πάνια ενώ την αλήθεια υπηρετεί η Ευγενία. Όλοι έχουμε ανάγκη από ύπνο.

Σάββατο 8 Νοεμβρίου 2008

Γιορτάζω και το ζητωκραυγάζω και αντιλαλούνε της Ροδόπης τα βουνά...

Γιορτάζω σήμερα, γεγονός που μου επιβάλλει το ημερολόγιο. Κάμποσοι φίλοι που με έχουν χεσμένο την υπόλοιπη χρονιά, με θυμούνται και μου σερβίρουν ευχές κοινότυπες. Τις συνήθισα πια όμως, μου φαίνονται κι αυτές σημαντικές, δεν βάζω σε μαύρες λίστες όσους με ξεχνούν, έχω μάθει να συγχωρώ και να σκορπάω χαμόγελα Καλομοίρας. Η γιορτή, έξτρα γενέθλια κι αυτή μαζί με την αλλαγή χρόνου, παραμένει σε ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου σαν μία τονωτική ένεση του εγωκεντρισμού μου. Μου τη χαλάνε μόνο οι Άγγελοι και όσοι και όσες έχουν πάει και έχουν βάλει τα γενέθλια τους πάνω στη γιορτή μου.
Το τοπίο με συνεπήρε σήμερα περνώντας από την Καβάλα, οδηγώντας σταθερά πάνω από το όριο -που για εξοδούχο φαντάρο είναι εξοργιστικά χαμηλό-και αναρωτήθηκα πάλι τι δουλειά έχουμε εμείς ανάμεσα σε τόση ομορφιά...
Τρεις μέρες στο φυλάκιο πυρομαχικών με απασχόλησαν τα άπλυτα σκεύη( η γαϊδουριά είναι οι άλλοι), η αλλαγή των σκοπών(όταν είναι να αλλάξεις, το ρολόι σου πάει πίσω, αν περιμένεις να σε αλλάξουν, πάει μπροστά), οι ιδιαίτερες προσωπικότητες των ΕΠΟΠ-που πρέπει να εμπνεύσουν ανέκδοτα. Ποιος γελάει ακόμα με τις ξανθιές;
Χάνοντας το δάσος, εσείς απ’ ότι μαθαίνω παρακολουθείτε μαζικά την ώρα της ηλίθιας. Αν και ένα επεισόδιο με τον Ρουσόπουλο που διέθετε καθημερινή σχέση με την αλήθεια, θα ήταν ό,τι πρέπει για το φιλοθέαμον κοινό, το ευτελές τηλεοπτικό προιόν λογικά έχει γεμίσει μπιμπίκια το ΕΣΡ. Στο εορταστικό των Χριστουγέννων, πρέπει να λάβουν μέρος όλοι οι βουλευτές και τα χρήματα που θα παραδεχτούν ότι έχουν κλέψει να πάνε στο ίδρυμα που τα έχει περισσότερο ανάγκη, στον ελληνικό δηλαδή λαό. Έχουμε την τέχνη για να μην πεθάνουμε εξαιτίας της αλήθειας είχε πει ο Νίτσε, έχουμε την τηλεόραση λέω εγώ.
Ο Ομπάμα εντωμεταξύ θριάμβευσε, το Bradley effect δεν λειτούργησε στους λευκούς ψηφοφόρους, όπως ούτε και το stealing effect των δύο προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων. Δύο θητείες Μπους ήταν τελικά αρκετός λόγος για να εξαλειφθεί ο ρατσισμός. Ό,τι δεν κατάφεραν ο MLK και άλλοι μαύροι αγωνιστές των πολιτικών δικαιωμάτων, το πέτυχε ο Μπους, αμολώντας με τη λήξη, άθελα του, το μεγαλύτερο έργο της 8ετίας του. Τι ιδιοφυία. Του βγάζουμε το καουμπόικο καπέλο του, τον ξεβρακώνουμε και του δίνουμε τα παπούτσια στο χέρι, αφήνοντας τον να κάνει παρέα στη Ζωή Λάσκαρη, στον δικό του κατήφορο.
Στον επόμενο τόνο η θητεία θα είναι 184ΚΣ. Και τα έχω καταφέρει όπως το είχα σκεφτεί μια μέρα πριν παρουσιαστώ. Το μπουκάλι του αφρόλουτρου που ήθελα να πάρω ήταν τεράστιο και σκέφτηκα να χωρέσω το περιεχόμενο σε ένα μικρότερο, πιο εύχρηστο, που ήταν άδειο. Το μυαλό μου φωτίστηκε. Αυτό έπρεπε να κάνω και εγώ. Να μπω σε ένα άλλο μπουκάλι. Εκεί σκέφτομαι, εκεί ζω, εκεί ονειρεύομαι ακόμα. Ελπίζω του χρόνου να το γιορτάσουμε μαζί. Ευχαριστώ για τις ευχές. Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω και η Νέα Δημοκρατία.

Ο στριμμένος φίλος σας.

Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2008

Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα….

Είναι μια δύσκολη εποχή. Όλοι το λένε. Όλοι τη δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο. Έχει γίνει σαν μια βουτιά τεράστιας δυσκολίας στις καταδύσεις, που ο κίνδυνος να βρεις με το κεφάλι σου το βατήρα, είναι αυξημένος. Δεν μπορείς να τον παραβλέψεις. Όσες κι αν έχεις βλέψεις για 700 ευρώ και πάνω. Όσο πρωθυπουργός κι αν είσαι και νιώθεις Λουγκάνης. Ακόμα και ο αξεπέραστος Ελληνοαμερικανός είχε κάνει ένα λάθος υπολογισμό χτυπώντας το κεφάλι του στη Σεούλ, το 1988.
Ένα τέτοιο μικρολαθάκι έκανε ο Καραμανλής και χτυπάει ακόμα το δικό του. Η Έκθεση ήταν ο τόπος του αλαζονικού εγκλήματος και το τελειωμένο ΠΑ.ΣΟ.Κ πέρασε μπροστά με τον Γιώργο Παπανδρέου να οδηγεί στα όρια το κατσαριδάκι του. Τα μέτρα για τους χαμηλόμισθους την επόμενη μέρα κατέδειξαν την επικινδυνότητα και την έλλειψη ευαισθησίας αυτής της κυβέρνησης.
Ο πεσιμισμός δεν μας ταιριάζει όμως. Δεν μας άρεσε ποτέ η ποίηση της Πολυδούρη. Και ευτυχώς, επειδή στον πολιτισμό και στα θέατρα, βρίσκουμε τη διασκέδαση και τη χαρά που αναζητούμε. Οι παραστάσεις και η τέχνη γνωρίζουν μια απροσδόκητη άνθηση και βγάζουν τους πολίτες της χώρας από τα σπίτια τους. Μάλιστα, προς επίρρωση των επιχειρημάτων μου, οι θίασοι έχουν μεταφερθεί σε αίθουσες που πραγματοποιούνται συνεδριάσεις κεντρικών επιτροπών πολιτικών κομμάτων. Με ταχυδακτυλουργικό τρόπο ο πρωταγωνιστής όχι μόνο παριστάνει τον πρωθυπουργό, αλλά του μοιάζει κιόλας. Πραγματικά αξιοθαύμαστη αυτή η προσπάθεια που γίνεται προς αποπροσανατολιστική κατεύθυνση. Τα έργα που ανεβάζουν έμπειρες θεατρικές ομάδες, διαπνέονται από τη φιλοσοφία του Γκέμπελς ο οποίος εκτός από φασίστας, θα ήταν και μετρ του φλερτ αφού δίδαξε πως: «Δεν μιλάμε για να πούμε κάτι, αλλά για να έχουμε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα». Και να σου χειροκρότημα και αποθέωση για τον ερμηνευτή.
Την κότα στην μπλε ταινία έπαιξε υποτονικά ο Τατούλης ενώ τον άσωτο υιό ενσάρκωσε συγκινητικά ο Βύρων Πολύδωρας. Σούζα όλοι μπροστά στον αρχηγό που έβγαζε αφρούς μεταφέροντας μας-καλοσύνη του- σε ακρογιάλια που βλέπουμε με τα κιάλια.
Στο πολιτικό σκηνικό(πριν περιγράφαμε το επικοινωνιακό), ο κομμουνισμός φαίνεται να ενισχύεται στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων. Το βλέπεις παντού, το νιώθεις στην ατμόσφαιρα, ότι η ανάκαμψη του Μαρξ επηρεάζει την καθημερινότητα μας. Ιδιοκτησία δεν υπάρχει πια. Τα σπίτια που ζούμε μας τα έχει παραχωρήσει η Εκκλησία και ο ηγούμενος Εφραίμ. Εκείνη ελέγχει τα πάντα με αδιαμφισβήτητο σεβασμό προς όλους τους χριστιανούς που και κάτι ελιές που θα μου γράψει ο παππούς μου στην Κρήτη, αισθάνομαι πως ανήκουν στη Μονή Τοπλού ή ότι τέλος πάντων όπως και να ‘χει, οφείλω κάποια στιγμή να επισκεφτώ μία συμβολαιογράφο για τη μεταβίβαση. Μαμά σου ‘ρχομαι!
Η τηλεδημοκρατία είναι η μόνη που λειτουργεί κανονικά. Τα Σαββατοκύριακα μόνο υπολειτουργεί αλλά και οι μεγαλοδημοσιογράφοι άνθρωποι είναι και έχουν δικαίωμα να χαρούν τα σπίτια τους. Αν σταματήσουν να εκπέμπουν τα παράθυρα, βγείτε στα δικά σας-αν δεν σας έχει πάρει ακόμα το σπίτι η τράπεζα, και χαιρετήστε τα τανκς στους δρόμους. Κρύψτε γρήγορα τον ερωτικό Πάριο που τραγουδάει Θεοδωράκη. Οι ομοιότητες με την αμερικανική συνταγματική εξουσία έτσι όπως την περιγράφει ο ιστορικός Τζέφρει Κ. Τιούλις είναι τρομακτικές: «Κυβερνά ένα είδος κυβέρνησης από συνέλευση χωρίς μια πραγματική λαϊκή συνέλευση. Σε αυτήν την φανταστική συνέλευση, η τηλεόραση μιλάει στον πρόεδρο με μεταφορές που υποτίθεται ότι εκφράζουν τις γνώμες ενός φανταστικού λαού. Και ο πρόεδρος απαντά σε αιτήματα και διαθέσεις που δημιουργούν τα μίντια με μια ρητορική που προορίζεται να χειραγωγήσει τα λαϊκά πάθη μάλλον παρά να εισαγάγει τους πολίτες σε μια πολιτική συζήτηση». Σας θυμίζει τίποτα;
Το θετικό, εκτός από τη σύμπραξη Μουτσινά και Ζαρίφη, είναι ότι ο Μπους φεύγει. Αυτόν θα εννοούσαν ο Ντίκενς και ο Σίλερ όταν ο ένας διαβεβαίωνε ότι «με τη βλακεία και την καλή πέψη μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει πάρα πολλά πράγματα» κι ο άλλος ότι «ενάντια στη βλακεία κι οι ίδιοι οι Θεοί πολεμάνε μάταια».
Οι αμερικανικές εκλογές δεν παύουν να αποτελούν σε μεγάλο βαθμό τη μόνη στιγμή αισιοδοξίας για τον πλανήτη. Οι προσδοκίες για μία ανθρωπινότερη πορεία του κόσμου στηρίζονται σε αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν όμως λόγοι αισιοδοξίας;
«Όλοι μας στην καθημερινή κουβέντα μπορεί να πούμε ότι ο τάδε μας φαίνεται λίγο χαζός» λέει ο Έκο. «Αν όμως ζητήσουν τυπικά τη γνώμη μας είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε στάση επειδή θα νιώσουμε υπεύθυνοι και πιθανότατα θα πούμε ότι τον κ. τάδε δεν τον γνωρίζουμε αρκετά, αλλά εκ πρώτης όψεως, μας φαίνεται καθωσπρέπει άνθρωπος». Αυτό συμβαίνει στην περίπτωση του Μακ Κέιν.
Η -ούτε στρώμα να πλαγιάσω ούτε φως για να διαβάσω- προεκλογική του εκστρατεία που στηρίχτηκε εν πολλοίς στην αιχμαλώτιση του στο Βιετνάμ δεν φαίνεται να αποδίδει. Πολλά τα σπίτια, πολλά τα αυτοκίνητα και πώς να πείσει ότι πάσχει από το λεγόμενο κατοχικό σύνδρομο; Θέλουμε να πιστεύουμε όμως πως αν παρακολουθούσε λίγο παραπάνω Fox ο πρόσφατα αποπεμφθείς βουλευτής της Ν.Δ θα έμενε για πάντα υπουργός. 50 ακίνητα χωράνε δε χωράνε έναν Βουλγαράκη θα αποφαινόταν ο φτωχός λαός. Ωστόσο παρά τα ανύπαρκτα προτερήματα του και την προχωρημένη ηλικία του, καλά κρατιέται στις δημοσκοπήσεις που τρελαίνουν τους ψηφοφόρους με τις εβδομαδιαίες διακυμάνσεις τους.
Στο παιχνίδι ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος έριξε την παγκοσμίως άγνωστη μισή γυναίκα-μισή Πέιλιν για να φρενάρει την κούρσα του Ομπάμα. Η Σάρα, κυβερνήτης της Αλάσκα για 20 μόλις μήνες, όταν ανοίγει το στόματάκι της, κάνει την Κατερίνα Παπακώστα να μοιάζει με την Λόρα Ινγκλς στο «Μικρό σπίτι στο Λιβάδι».«Αν σκεφτείς πόσο μεγάλη είναι η νύχτα στην Αλάσκα, η εμπειρία της αντιστοιχεί με 36 χρόνια στη Γερουσία» είπε ο Steven Colbert στην εκπομπή του και γελάω ακόμη…
Μια εξουσία έτσι όπως την διείδε ο Τόκβιλ όπου ο «αφέντης θα ήταν απολύτως ευχαριστημένος που οι άνθρωποι μπορούν να χαίρονται, αρκεί να μη σκέφτονται τίποτε άλλο εκτός από το να χαίρονται», απομακρύνεται εξαιτίας της οικονομικής ύφεσης που αγγίζει όλο και περισσότερο τη μεσαία τάξη. «Μόνο η εξουσία μπορεί να σταματήσει την εξουσία» έγραψε κάποτε ο Μοντεσκιέ. Και η νέα εξουσία βρέθηκε και στηρίχτηκε στην αφέλεια μας. Μας καλύπτει απόλυτα το σχόλιο του Βάλερστάιν: «Ο φιλελευθερισμός ανακαλύφθηκε για να αντιμετωπίσει τη δημοκρατία. Η δημοκρατία είναι στη βάση της αντιεξουσιαστική. Είναι η απαίτηση για ίσο λόγο στην πολιτική διαδικασία σε όλα τα επίπεδα και ίση συμμετοχή στο κοινωνικοοικονομικό σύστημα ανταπόδοσης. Ο μεγαλύτερος φραγμός σε αυτήν την ώθηση υπήρξε ο φιλελευθερισμός με την υπόσχεση του για σταθερή πρόοδο». Στην Ελλάδα η κυβέρνηση δεν έχει ενημερωθεί για τις τελευταίες εξελίξεις και θα τα πουλήσει όλα σε έμπιστους ιδιώτες της Εκκλησίας.
Για να επιστρέψουμε στην Αμερική, το ερώτημα είναι το εξής: Είναι ο Ομπάμα ο μεσσίας; Ο Μπερνάρ Ανρί Λεβί τον παρακολουθεί στις αρχές της εκστρατείας για το χρίσμα και γράφει στο American Vertigo: « Παρατηρώ τις κινήσεις του, κινήσεις ενός υπέροχου αλήτη διασταυρωμένου με τον King of America. Ξανασκέφτομαι εκείνο το άρθρο όπου διάβασα ότι Μπαράκ στα σουαχίλι σημαίνει ευλογημένος. Κι αισθάνομαι πως ό,τι κι αν λέει, υπάρχει κάποιου είδους απάτη σε αυτήν την απόσταση που παίρνει απέναντι σε όλες τις κοινότητες. Ο πρώτος μαύρος που κατάλαβε ότι δεν έπρεπε πλέον να ποντάρουν στην ενοχή αλλά στη γοητεία; Ο πρώτος που θέλει αντί να κατηγορεί την Αμερική, να αποτελέσει υπόσχεση για το μέλλον της;».
Οι συγκρίσεις με τον Κένεντι ή τον Κινγκ έχουν συνθέσει ένα προφίλ παντοδύναμο που κερδίζει σε ψήφους και στο υποσυνείδητο των Αμερικανών. Εμένα, που δεν πιστεύω στα θαύματα εκτός από εκείνα με τις εικόνες που πάσχουν από δακρύρροια, μου θυμίζουν το ατυχές σχόλιο της Gazzetta dello Sport όταν ο Θοδωρής Ζαγοράκης πήγε να παίξει στην Μπολόνια. Ο Έλληνας παίκτης, με τις δάφνες του πρωταθλητή Ευρώπης, κέρδισε μια τιμητική μεταγραφή στο πιο δύσκολο πρωτάθλημα του κόσμου, αλλά σίγουρα δεν ήταν ο «Έλληνας Μπάτζιο», τίτλος ρεπορτάζ εκείνης της περιόδου, ενθουσιασμένου Ιταλού δημοσιογράφου.
Ο κορυφαίος αμερικανός κοινωνικός φιλόσοφος του ύστερου 20ου αιώνα, ο Τζον Ντιούι, αποφάνθηκε ότι «πολιτική είναι η σκιά που ρίχνουν στην κοινωνία τα μεγάλα συμφέροντα». Και δεν θα υπάρξει ποτέ πιο αποδοτικός υπηρέτης των σκιών από τον Πλανητάρχη. Το γράφει υπέροχα και ο πάντα επίκαιρος Τερζάκης «Άλλη μια αντίφαση του πολιτισμού: Απαιτεί τη αρετή ενώ καταργεί όλες τις αντικειμενικές δυνατότητες της. Αξιώνει τη δημιουργία ξένων στο ανθρώπινο. Για να μάθουμε που πηγαίνει ο κόσμος, θα μας χρειάζονταν προφήτες, μεγάλοι οραματιστές. Αλλά πώς να υπάρξουν, αφού σκοτώνουμε μέσα στο αυγό το είδος τους με καταιονισμούς από φως τεχνητό, που καίει τα πάντα;» Μην περιμένετε τον Ομπάμα λοιπόν να αποτελέσει τη λαμπρή εξαίρεση. Ο πρώτος που διαχειρίστηκε λανθασμένα την εξουσία ήταν άλλωστε ο Θεός.
Στη γη ο κόσμος πεινάει. Κι αν η στιγμή του πυρηνικού ολέθρου για τις τράπεζες και την οικονομία έφτασε τώρα, οι κατσαρίδες είχαν κατακλύσει τα νοικοκυριά από καιρό… Η ώρα που περίμεναν για να κάνουν τη ζωή τους είχε περιέργως προηγηθεί. Ήταν στα σπίτια μας, στα χρηματιστήρια, στις καρέκλες. Απλά εμείς δεν τις βλέπαμε. Και επειδή έτρεχαν, δεν τις προλαβαίναμε. Αφού λοιπόν δεν πρόκειται ποτέ να γλιτώσουμε από αυτές, καιρός να δώσουν λογαριασμό. Έχει μείνει κανένας άνθρωπος; Είναι κανείς εκεί; Έχει μείνει λίγο ακόμα εντομοαπωθητικό…

Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2008

Αδιόρθωτος!

Η κυρία Μαγγίνα είπε: «Εμείς τουλάχιστον δεν είχαμε offshore». Τους έτρωγε πολύ χρόνο η φροντίδα του αναψυκτηρίου, που δεν προλάβαιναν. Αφυδατωμένος επέστρεψε στα στούντιο του Άλφα ο ηρωϊκός Πίκος Απίκος του σταθμού καθότι αναψυκτικά τέλος

Ο Κιμ Γιονγκ Ιλ, ηγέτης της Βορείου Κορέας, αγνοείται. Οι φήμες λένε ότι έχει πεθάνει και κυβερνά ο σωσίας του. Ο αντίκτυπος της είδησης ήταν τεράστιος στην Ελλάδα αφού το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και εδώ. Δεν κυβερνούν οι υπουργοί της κυβέρνησης αλλά οι ανήθικοι σωσίες τους.

Το ΠΑΣΟΚ σοκαρίστηκε για τη Μονή Βατοπεδίου. Μερικοί δεν γνώριζαν καν την ύπαρξη της.

Η Πέιλιν σκότωσε τον πρώτο της λαγό στα 10 και ο Βουλγαράκης σύστησε την πρώτη του off shore στα 12…

Ο πρωθυπουργός κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί δεδομένου ότι δεν διαθέτει καμία εξουσία. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει μεγάλη εξουσία. Μιλά ελεύθερα και δεν έχει καθήκοντα. Ο πρωθυπουργός έχει τα ίδια καθήκοντα αλλά δεν μπορεί να μιλά χωρίς το δημοσκόπο του. Η δυστυχία του να είσαι πρωθυπουργός είναι αφόρητη. Να υπενθυμίσουμε σε όσους πιστεύουν ακόμα σε θεσμούς εκτός των Γυναικών της χρονιάς, ότι ο Καραμανλής είναι περισσότερο μύθος παρά πραγματικότητα. Έτσι εξηγείται και το ότι είναι καταλληλότερος…Οι ώρες κυβερνητικής ησυχίας έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Προς κύριο Γιώργο Παπανδρέου: Δεν χρειάζεται να αντιπολιτεύεσαι κάτι που αυτοκαταστρέφεται.

Αυλαία: «Γιώργο φύγε. Μη το κάνεις πιο δύσκολο απ’ ότι είναι…Και εγώ θα πω για το έργο σου στα λιμάνια. Δε θα σε αφήσουμε μόνο. Ούτε εμείς ούτε η Μονή. Ήσουν αναντικατάστατος (μέχρι που είδα τον Παπαληγούρα). Ευτυχώς που όλες αυτές οι απόπειρες πολιτικής εξόντωσης υπουργών της κυβέρνησης μου αποτυγχάνουν. Οι γάτες της πολιτικής είναι εφτάψυχες. Σε καλή μεριά Γιώργο μου»!

Δευτέρα 28 Ιουλίου 2008

Γερμανικό...

Το 'ξερα ότι αυτή η παιδική χαρά θα μου δημιουργούσε πρόβλημα...Απέναντι από τη σκοπιά μου, εξοπλισμένη πλήρως! Παρακολουθούσα τα παιδάκια να επινοούν από την αρχή το παιχνίδι! Εμείς, οι πιο μεγάλοι, επινοούμε τον εχθρό εφόσον δεν μας βρίσκεται κάτι σε Γκρουέφσκι εύκαιρο! Τα παρατηρούσα! Χαιρόμουν για αυτά, ντρεπόμουν για μένα! Γεμιστήρα εγώ, τραμπάλα αυτά, αλεξίσφαιρο ο Μιχάλης, τσουλήθρα εκείνα! Μαζί τους ήμουν όλο το δίωρο! Άσκοπος σκοπός! Το πουλί από το δέντρο με κορόιδευε και αυτό! Το ηλιοβασίλεμα με αποτελείωνε! Πήραμε τη ζωή μας λάθος!
Τα καλά νέα πάντως έρχονται από ψηλά. Ο Θεός συγχωρεί! Ναι, ο στρατός προσπαθεί να σε κάνει μαλάκα....Αν είσαι άντρας, τον αντιμετωπίζεις με επιτυχία! Καλές βουτιές φίλοι μου!

Δευτέρα 14 Ιουλίου 2008

Αυτός είναι στρατός!!!!

Υπάρχουν φορές που η είδηση τα λέει όλα. Σπάνια, μα συμβαίνει και αυτό! Σκεφτόμουν χθες γιατί ελέγχει ο στρατός το ξύρισμα και το γυάλισμα...Η απάντηση που έδωσα μου ήρθε φυσικά: Μέχρι εκεί μπορεί να δει...Στο site των Νέων διαβάσαμε:

"ΜΙΑ ΝΕΑ υπόθεση κτηνωδίας με πρωταγωνιστές Βρετανούς στρατιώτες στο Ιράκ, την οποία αποκάλυψε χθες η εφημερίδα «Ιndependent», συγκλονίζει τη Βρετανία. Το περιστατικό σημειώθηκε πριν από πέντε χρόνια στη Βασόρα και είδε το φως της δημοσιότητας μετά την καταγγελία ενός 19χρονου Ιρακινού ότι Βρετανοί στρατιώτες τον είχαν υποχρεώσει να κάνει στοματικό έρωτα σε έναν άλλο κρατούμενο, όταν ήταν μόλις 14 ετών. Όπως διηγείται στην εφημερίδα ο «Χασάν», η βρετανική περίπολος τον συνέλαβε καθώς εκείνος προσπαθούσε να κλέψει γάλα μαζί με έναν φίλο του από μια αποθήκη. Αφού τον χτύπησαν, τον υποχρέωσαν να βγάλει τα ρούχα του. «Μας έβαλαν να αγκαλιαστούμε. Διασκέδαζαν καθώς μας ταπείνωναν και μας κακοποιούσαν, εκείνη τη στιγμή ήθελα να είχα πεθάνει.
Έπειτα με έβαλαν να καθήσω με τον Ταρίκ και με υποχρέωσαν να του κάνω στοματικό έρωτα», αναφέρει. Μόνο αφού πέρασαν πέντε χρόνια ο Χασάν βρήκε το κουράγιο να μιλήσει για το επεισόδιο. Στο μεταξύ, είχε εγκαταλείψει το σχολείο κι έμενε κλεισμένος στο σπίτι του επειδή φοβόταν ότι θα τον αναγνώριζαν."

Πότε είπαμε παίρνω άδεια;

Τρίτη 8 Ιουλίου 2008

Δώσε μίζα στο χωριάτη!

"Ανελέητη επίθεση, λάσπη κατά κύματα, συκοφαντίες χωρίς όρια και αυτό γιατί πήγα με το γιο μου, όπως και χιλιάδες άλλοι Έλληνες να δούμε την εθνική μας ομάδα...Μέγα θέμα...Για μένα μεγάλη υποκρισία...Αυτό είναι το θέμα που απασχολεί τον ελληνικό λαό; Κακοδιαχείριση στον Οσε, με κατηγορούν και για ΟΤΕ, Έλεος πια...Τι συμβαίνει λοιπόν; Για ποιο λόγο γίνεται αυτή η επίθεση; Η άδικη επίθεση...Ποιοι κρύβονται πίσω της; Και τι επιδιώκουν; Να αποπροσανατολίσουν και να συγκαλύψουν τους πραγματικούς ενόχους; Να χτυπήσουν τον Λιάπη; Μήπως αυτά τα κέντρα έχουν άλλους σχεδιασμούς και απεργάζονται σχέδια για να εξυπηρετήσουν τα συμφεροντά τους; Και μέχρι πού θα φτάσουν; Ποια ακόμη μέσα θα χρησιμοποιήσουν; Ερωτήματα που πρέπει να απασχολήσουν όλους τους Έλληνες...".
Το παραλήρημα Λιάπη είχε κάτι από Νίξον! 1952, Υποψήφιος αντιπρόεδρος τότε, κατηγορήθηκε ότι πήρε 18.000 δολάρια από ψηφοφόρους! Βγήκε τότε για να αποκαλύψει ότι η Πατ δεν είχε καν βιζόν! Ένα σκυλί αποδέχτηκε ότι πήρε δώρο και αυτό το κράτησε γιατί το αγάπησαν τα παιδιά. Η μικρή το είπε Τσέκερς(εξού και Checkers speech). Ό,τι και αν έλεγαν, θα το κρατούσαν, είπε! Έτσι ακριβώς, τι σύμπτωση, και ο Λιάπης. Θα ξαναπήγαινε με το γιο του στην Εθνική. Πατρίς και Οικογένεια...
Αν τα κέντρα που πολεμούν τον Λιάπη είναι η Δικαιοσύνη, δικαίως απορεί και εξίσταται! Η μόνη μου αν θέλετε ένσταση ως προς την κυβέρνηση είναι η καθυστερημένη χρησιμοποίηση του στο Πολιτισμού. Έπρεπε να μπει νωρίτερα! Μερικοί θα διαφωνήσουν αλλά καύσωνα έχουμε, πρώτη μέρα μου είναι στη νέα μου μονάδα και ό,τι θέλω λέω! Για να ολοκληρώσω τη σύντομη παρέμβαση μου( δεν ξέρω πόσα χρόνια τρως αν σκοτώσεις παιδάκια σε Ίντερνετ καφέ και πρέπει να βρω την έξοδο επειγόντως), ο Μαρξ έλεγε ότι η θρησκεία είναι το όπιο των λαών; Ανολοκλήρωτο! Δεν τη πρόβαλες τη Siemens Καρλ μου, μας άφησες νωρίς καμάρι μου. Είσαι δικαιολογημένος!
Ιδεώδες και αυτοσκοπός, δύναμη και εξουσία. Το χρήμα τις κρατάει ζωντανές και εμείς καταγράφουμε απώλειες στα χρηματιστήρια, αυξήσεις ενώ κοιμόμαστε αγκαλιά με την ύφεση! Στο τζακούζι να σας κάτσουν, πατριώτες του χρήματος. Η πατρίδα όταν τη συνδυάσεις με την οικογένεια, προσφέρει λεφτά. Και έτσι το τρίπτυχο μας ολοκληρώθηκε!Με την ευχή μας...
Θα τα πούμε ρε! Στην επόμενη μέτρηση θα δείτε εσείς! Έχω καταλάβει ότι μόνο για τη δημοσκόπηση με έχετε! Ψέματα;